ดเร็ว
จระเข้ยักษ์ทั้งสามตัวถูกผนึกไว้เบื้องล่างอย่างแน่นหนา ไม่อาจเคลื่อนไหวได้
“…”
องค์เทพจวี้ซิงสบโอกาสหันกลับมาขมวดคิ้ว คอยจ้องมองด้วยแววตาอันเกรี้ยวกราด ทว่าในใจกลับตื่นตระหนกยิ่งนัก
เหตุใดจึงถูกผนึกได้ง่ายดายถึงเพียงนี้
บรรดาเทพบนวิมานสวรรค์ล้วนรู้เรื่องอิทธิฤทธิ์ของทายาทอารามฝูหลงดี แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีทายาทอารามฝูหลงหลายคนที่ไม่ชำนาญการต่อสู้นัก
บัดนี้ได้ล่วงรู้กันแล้วว่าจอมมารยุคบรรพกาลได้มารวมตัวกัน อีกทั้งทายาทอารามฝูหลงผู้นี้ก็ยังบำเพ็ญวิชาวัฏจักรแห่งสี่ฤดูมาเป็นอย่างดี หากพูดถึงแง่การต่อสู้ ย่อมเทียบกับรุ่นก่อนไม่ได้แน่นอน อีกทั้งยังรู้ว่าเขาเพิ่งลงจากเขามาเมื่อไม่กี่ปีก่อน องค์เทพจวี้ซิงจึงได้ลงมาจุติ หมายจะใช้โอกาสนี้สังหารเขาทิ้งเสีย ทว่าเมื่อประเมินสถานการณ์ตอนนี้ดูแล้ว อย่าว่าแต่ตนเองเลย ต่อให้องค์เทพจินหลิงจะลงมาจุติเอง ก็เกรงว่าคงหนักใจไม่แพ้กัน
ส่วนยักษ์แก่นพลังใต้พิภพนี้ เดิมทีคิดว่าแม้มันจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็เป็นเป็นเพียงกองกรวดหินดินทราย ลุกขึ้นยืนเดินได้ก็บุญแล้ว ตนน่าจะทุบมันให้แตกเป็นเสี่ยงๆ ได้อย่างง่ายดายด้วยซ้ำ
แต่เมื่อได้ต่อสู้จริงๆ ก็ถึงตระหนักได้ว่าความแข็งแกร่งของมันไม่ได้ด้อยไปกว่าร่างจำแลงของตนเลย
เฉพาะยักษ์ตนเดียวก็รับมือยากอยู่แล้ว หากนักพรตผู้นี้ร่วมแรงด้วยล่ะก็…
“นักพรตมารเช่นเจ้าบังอาจเข่นฆ่าเผ่าปีศาจยุคบรรพกาล ดูท่าข้าคงประเมินเจ้าต่ำเกินไปแ
