เผ็ดจัด ไม่หอม มีพริกโคมสีเหลืองสวย แต่ยังไม่รู้วิธีกิน
ซ่งโหยวชอบนำพริกสองสามชนิดมาผสมเป็นน้ำแกงตุ๋น
ปลูกเพียงเมล็ดเดียวต่อคืน แต่เพราะมีเวลาน้อย จึงใช้อาคมเร่งให้โตเร็ว
“ขอบคุณแม่นางสามสี ขอบคุณเยี่ยนอันด้วย”
เขารู้ว่าทั้งสองเฝ้ากันทั้งคืน คอยรดน้ำเมื่อดินแห้ง จึงเอ่ยขอบคุณ
ทั้งสองต่างดีใจมาก
เขาเอื้อมมือเกาคางแม่นางสามสี นางก็หลับตาพริ้ม
เขากลับไปเอาจานมาเก็บพริกสุก และตากไว้กลางแดดทั้งวัน
นางรู้สึกลังเลสุดๆ
รู้ทั้งรู้ว่าแป้งนึ่งนั้นถูกกว่า แต่หมั่นโถวมีเนื้อ ทั้งอยากประหยัด ทั้งอยากให้นักพรตกินเนื้อ ทำเอานางลำบากใจไม่น้อยเลย ทำไมถึงขายหมั่นโถวเนื้อถูกเท่าแป้งนึ่งไม่ได้กันนะ
แดดตอนบ่ายยังแรง แม้อากาศจะเย็นเพียงใด
เสียงโหวกเหวกจากโรงน้ำชาข้างๆ ดังแว่วมา
ซ่งโหยวดูพริกที่ตากไว้ คิดว่าแห้งกำลังดีแล้ว ไม่จำเป็นต้องเร่งให้มันแห้งไวขึ้น จึงเรียกแม่นางสามสีไปที่โรงน้ำชาด้วย
ช่างเป็นชีวิตอันว่างเปล่าและสงบสุขจริง ๆ
ตอนเช้าก็เข่นกัน เขาไม่ต้องฝึก ไม่มีงานสำคัญ เพียงนั่งอาบแดดกอดแมวบนเก้าอี้เล็กหน้าที่พัก มองผู้คนสัญจรไปมาบนถนนช่วงปีใหม่ ปล่อยใจสบายๆ ไปกับเวลาที่ล่วงเลย
ตอนบ่าย โรงน้ำชามีคนมาก เรื่องราวจากปากนักเล่าเรื่องเล่าช่วยดึงคนไว้
ซ่งโหยวเห็นสวี่ชิวอันแทรกตัวอยู่ท่ามกลางฝูงชนก็หยุดยิ้มให้
“…”
เด็กชายรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
เมื่อวานเพิ่งบอกไปว่ากว่าจะได้พบกันอีกคงยาก แต่พอวันนี้ได้เจอ