ียน
ยิ่งเป็นเรื่องจริง มิใช่เพียงตำนานเก่าแก่ ความโหยหายิ่งแรงกล้า
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้คนดูจะชอบการที่เซียนขี่วัวมากกว่าขี่ม้า มีเสือเป็นสัตว์คู่ใจมากกว่าแมว ส่วนฤทธิ์เดชของเซียน และความน่าสะพรึงของปีศาจ ยิ่งกล่าวเกินจริงมากเพียงใด ฟังแล้วก็ยิ่งสะใจมากเท่านั้น
ดังนั้นเรื่องราวจึงถูกขยายความเกินจริง
“กระบี่ครามเชือดเฉือนแผ่นน้ำ เอ่ยเพียงวาจาแผ่วเบาก็ปราบปีศาจได้! หลังศึกนี้ กองทัพชาวแดนเหนือก็ไม่อาจสร้างคลื่นใหญ่ได้อีกต่อไป แม่ทัพเฉินก็ฉวยโอกาสนำทัพออกจากเมือง ออกทำศึกตัดสินกับศัตรูทันที!”
“วันนี้ข้าขอเล่าไว้เพียงเท่านี้ ขอบคุณบรรดาผู้ฟังทั้งเก่าและใหม่ที่ให้การสนับสนุน ขอบคุณเงินค่าน้ำชาทั้งหลาย หากเห็นว่าข้าเล่าได้ดี เย็นนี้ก็เชิญมาอีก จะเล่าเรื่องเทพเซียนติดตามกองทัพออกศึกรบกับปีศาจต่อให้ฟัง เซียนผู้นั้นสังหารปีศาจที่เหยียนโจวได้สามพันตน บัดนี้นับได้สองพันสองร้อยตน ยังเหลืออีกแปดร้อย ล้วนอยู่ในเรื่องราวบทถัดไปทั้งสิ้น!”
เสียงผู้คนโห่ร้องฮือฮา เหรียญทองแดงกระทบเวทีไม่ขาดสาย
เมืองเล็กๆ ทางตอนเหนือไม่มั่งคั่งเท่าทางใต้ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงอี้ตูหรือฉางจิง ข้าวของก็ถูกกว่ามากโข แต่เมื่อถึงคราวเทศกาลปีใหม่ ผู้คนกลับกล้าควักเงินออกมาใช้ เรื่องเล่าชวนติดตาม บรรยากาศก็ยิ่งคึกคัก
ซ่งโหยวเรียกเถ้าแก่มาเก็บเงิน
“น้ำชาหนึ่งกาสิบห้าเหวิน ค่าที่นั่งแปดเหวิน ลูกพลับแห้งสองชิ้นห้าเหวิน รวมทั้งสิ้นยี่
