วด บางแห่งถึงกับไม่ต้องลงชื่อ เหมาะสำหรับชาวยุทธ์
ซ่งโหยวพูดคุยกับเจ้าของร้านอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตกลงเช่าห้องหนึ่งเดือน ราคาถูกกว่าค่าเช่าบ้านในเมืองทางใต้เสียอีก
เขาพาม้าเข้ามาผูกไว้ในลาน ส่วนห้องพักของเขานั้นอยู่ชั้นสอง
“ช่วงนี้โรงเตี๊ยมไม่ค่อยมีแขกหรอก ช่วงปีใหม่ผู้คนต่างกลับบ้านกันทั้งนั้น หลังจากนั้นถึงจะกลับมาคึกคัก ข้าน้อยเห็นท่านเป็นนักพรต ย่อมรักความสงบ จึงจัดห้องด้านหลังให้ จะได้ไม่ต้องถูกรบกวนโดยเสียงพ่อค้าตอนเช้าและกลิ่นมูลม้าในลาน”
“โรงเตี๊ยมของข้ามีอาหาร แต่ต้องสั่งล่วงหน้า น้ำร้อนสำหรับดื่มหรืออาบก็เช่นกัน เก็บเงินแยกตามที่ใช้จริง น้ำมันตะเกียงกับถ่านเตาก็ด้วย หากท่านอยากทำอาหารเอง ก็ยืมครัวได้ เพียงจ่ายค่าวัตถุดิบเล็กน้อย”
“ข้าจะจำไว้”
“ออกไปทางซ้ายมีโรงน้ำชา ส่วนทางขวามีโรงสุราตั้งอยู่ไม่ไกล มีทั้งหญิงคณิกาและบ่อนพนัน หากท่านอยากสรรหาความรื่นรมย์ก็ลองไปดูได้” เถ้าแก่หัวเราะเบาๆ แล้วลดเสียงต่ำลง “แต่พักนี้ทางเหนือวุ่นวายนัก ถึงจ้าวโจวจะสงบกว่า แต่บางครั้งก็มีข่าวผู้คนโดนผีหลอก หากไม่จำเป็น ก็อย่าออกไปตอนดึกเลย เพราะพอตะวันลับขอบฟ้า นอกจากโรงสุราและบ่อนพนันก็ไม่มีสิ่งใดให้เพลิดเพลินแล้ว”
“ข้าต้องแจ้งเถ้าแก่ก่อนว่าข้ายังมีสหายอีกสองคน หนึ่งเป็นหนุ่มน้อยหน้าตาเกลี้ยงเกลา ส่วนอีกหนึ่งเป็นเด็กหญิงอายุน้อย หากพวกเขามาหาข้า ก็ปล่อยให้เข้าออกตามสะดวกเถิด”
เถ้าแก่พยักหน้า “รับทร
