รอด ขอสะใภ้สี่ผู้มีจิตใจกว้างขวางเมตตายก โทษให้บ่าวสักครั้งเถิดเจ้าค่ะ”
แม้เงินเงินจะรู้ดีว่า ท่าที่ฟูมฟายของหมามาในยามนี้ ส่วนใหญ่ ก็เป็นเพียงการเล่นละครตบตาให้นางดูเท่านั้น
อย่างไรเสียก็บรรลุจุดประสงค์แล้ว นางเพียงต้องการกําราบ ความคิดกําเริบเสิบสาน ของบ่าวไพร่พวกนี้ให้สงบลงก็พอ มิได้
ปรารถนาจะบีบคั้นใครให้จนตรอกถึงแก่ความตายจริงๆ
นางแสร้งวางท่าเคร่งขรึมอยู่อีกครู่หนึ่ง รอจนหูมามากลัวจน
ขวัญหนีดีฝ่อ และบ่าวไพร่ทั้งลานต่างใจสั่นขวัญแขวนกันได้ที่แล้ว นาง
จึงค่อยปริปาก
“เอาเถิด… เห็นแก่ที่เจ้าตรากตรําปรนนิบัติท่านมาหลายปี ต่อ ให้ไม่มีความดีความชอบ แต่ก็นับว่ามีความเหนื่อยยาก ข้าจะทําทัณฑ์ บนความผิดครั้งนี้ไว้ก่อน นับจากนี้จงตั้งใจทํางานให้ดี หากเกิดเรื่องผิด พลาดหรือคิดก่อเรื่องวุ่นวายสิ่งใดขึ้นมาอีก ข้าจะคิดบัญชีทบต้นทบดอก
ในคราเดียว”
เย็น
หมามารอดตายมาได้อย่างฉิวเฉียด แผ่นหลังชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ
ท่าทีกร่างวางอํานาจเมื่อครูหายวับไปจนสิ้น นางรีบแก้กุญแจและ ป้ายคําสั่งจากเอวส่งมอบให้เงินเงินอย่างนอบน้อม
เงินเงินพยักหน้าให้ตึงเซียงรับกุญแจและป้ายคําสั่งมา แล้วถาม
ต่อ “มีแค่กุญแจกับป้ายคําสั่งหรือ? ไม่มีสมุดบัญชีหรือ?”
หูมามารีบตอบ “เรียนสะใภ้สี่ ห้องคลังและสมุดบัญชีของ เรือนทิ้งเทาอยู่ที่เรือนหน้าทั้งหมดเจ้าค่ะ บ่าวมีหน้าที่ดูแลแค่การจ่าย เบี้ยหวัดรายเดือนของบ่าวไพร่ในเรือนหลัง กับดูแ
