จึงตกลงกันตั้งชื่อให้มันว่า ‘แอปเปิลน้อย’ ดูเหมาะดีหรือไม่เจ้าคะ?”
หลินมู่อวี่อ้ำอึ้ง “แอปเปิลน้อย…”
ภาพเหล่าคุณป้าเต้นรำกลางจัตุรัสโผล่เข้ามาในความคิดทันใด ซึ่งเป็นภาพที่ขัดกับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างมาก! ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อเจ้ามังกรเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ มังกรผลึกโลหิตที่เป็นสัตว์ชั้นสูง มีรัศมีพลังอันสง่างามและยิ่งใหญ่ทว่ากลับชื่อแอปเปิลน้อย…กลางสนามรบมันไม่น่าขันไปหน่อยหรือ?
“ไม่ชอบหรือเจ้าคะ?”
ฉินอินก้าวเข้าหาหลินมู่อวี่พลางเขย่ามือถาม “หากท่านพี่ไม่ชอบใจ ข้ากับเสี่ยวซีคิดให้ใหม่ก็ได้เจ้าค่ะ…”
หลินมู่อวี่ส่ายหัวโดยพลัน “ไม่! ข้าชอบชื่อนี้มาก เป็นชื่อที่ง่ายและเหมาะกับมันดี…ข้าไม่ติดปัญหาอะไร เสี่ยวอินกับเสี่ยวซีช่างปราดเปรื่องนักที่สามารถตั้งชื่ออันเป็นเอกลักษณ์นี้ได้ ข้าชื่นชอบเป็นที่สุด!”
ฉินอินมองหน้าหลินมู่อวี่แล้วหัวเราะเบาๆ “ท่านพี่ไม่ต้องหลอกชมพวกข้าหรอกเจ้าค่ะ เพราะข้าก็คิดว่าชื่อนี้ดีแล้ว หากท่านพี่เห็นด้วยก็ตั้งให้มันเลยนะเจ้าคะ!”
“อืม!”
หลินมู่อวี่เดินไปจับหางมังกรน้อยก่อนจะเอ่ย “จากนี้ไปเจ้ามีชื่อว่าแอปเปิลน้อย จำได้หรือไม่? เจ้าเป็นมังกรที่มีชื่อแล้ว ถึงกระนั้นก็พึงระลึกถึงศักดิ์ศรีของความเป็นมังกรศักดิ์สิทธิ์เอาไว้ อย่าได้ทำเรื่องน่าอับอาย…ไม่! ใครสอนให้เจ้าอึตรงนี้?!”
หลินมู่อวี่ดึงหางมังกรอย่างแรง เจ้าแอปเปิลน้อยใช้อุ้งเท้าตะเกียกตะกายขอความช่วยเหลือจากฉินอินและเสี่ยวซ
