บม้าไปด้วยสีหน้ามุ่งมั่นเพื่อเอาชนะศึกนี้
“ตูม!”
ทหารหลายนายเหยียบกับดักหลุมยุบตกลงไปด่านล่าง ศัตรูเตรียมการไว้นานแล้ว!
“ไปต่ออย่าหยุด!”
หลงเซียนหลินออกคำสั่ง “แนวหน้าเตรียมโล่ป้องกัน ระวังพลธนู!”
อย่างที่คาด ธนูนับไม่ถ้วยถูกยิงมาจากในป่า ทหารที่ถูกยิงส่งเสียงร้องระงม เพียงพริบตาเดียวหลายร้อยคนก็ถูกระดมยิงจนบาดเจ็บ
กระทั่งเบื้องหน้าของหลงเซียนหลินปรากฏร่างของซูฉินพร้อมกองทัพ เขายืนถือดาบยาวมองด้วยความอาฆาต “เจ้าต้องตายอยู่ที่นี่!”
“ฆ่ามัน!”
หลงเซียนหลินนำกองทัพของตนเข้าปะทะโดยไม่เอ่ยคำใด ทั้งสองฝ่ายเข้าห้ำหั่นกันอย่างดุเดือด! หลงเซียนหลินควบม้าไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับวิญญาณยุทธ์ที่เปล่งแสงออกมา ทวนยาวถูกขว้างทะลวงศัตรูอย่างต่อเนื่องราวกับมังกรบินโฉบ เพียงพริบตาเดียวร่างของหลงเซียนหลินก็โชกด้วยเลือดของศัตรูราวกับเทพเจ้าสงคราม
ด้านหลังของหลงเซียนหลิน ทหารพันนายของเมืองห้าหุบเขาติดตามเทพสงครามของพวกเขาอย่างใกล้ชิด ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “ตามเขาไปแล้วเราจะรอด!”
ขณะเดียวกัน ซูฉินก็กระชับดาบในมือด้วยวิญญาณยุทธ์ของตน ตัดหัวศัตรูจนล้มตายทีละคน หากหลงเซียนหลินถูกเรียกว่าเทพสงคราม ซูฉินคงเปรียบเหมือนเทพสังหารแห่งกองทัพเขี้ยวกระบี่ ด้วยจำนวนคู่ต่อสู้ที่มีมาก ซูฉินจึงเร่งออกคำสั่งตามกลยุทธ์อย่างต่อเนื่อง กระทั่งสลายทัพห้าพันคนของหลงเซียนหลินจนแทบสิ้น
เสียงสู้รบดังระงมไปทั่วทุกบริเวณของ
