มาที่แม่น้ำกับฉินอิน เขาเห็นกระแสน้ำเชี่ยวกรากและคลื่นขนาดใหญ่สูงหลายเมตรตรงกลางแม่น้ำ
“ข้าจะไปทำอาหาร ครานี้คงต้องใส่เกลือให้น้อยลง” ฉินอินพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม
“อืม ไปเถิด!”
หลินมู่อวี่ยังคงอยู่ที่ริมน้ำและทอดสายตาออกไประยะไกล มีกระแสน้ำวนขนาดใหญ่ราวแปดแห่งที่กลางแม่น้ำต้าวเจียง เมื่อเห็นเช่นนั้นก็ทำให้หลินมู่อวี่รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย ทักษะชีพจรวิญญาณตรวจจับได้ถึงพลังงานผันผวน ดูเหมือนว่าจะมีบางสิ่งซ่อนตัวอยู่ใต้น้ำลึก…หรือจะมีอสูรธาราตามที่ฉินอินกล่าว?
‘ซู่…’
หนึ่งในกระแสน้ำวนขนาดใหญ่เหล่านั้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางอย่างน้อยหนึ่งร้อยเมตร มีน้ำแข็งลอยตัวขึ้นจากตรงกลางก่อนจะกระจายหายไปอย่างรวดเร็วในสายลมอุ่น หลินมู่อวี่สัมผัสได้ถึงพลังงานใต้กระแสน้ำนั่น!
นั่นมันบ้าอะไรกัน?
หลินมู่อวี่ไม่มั่นใจ ทว่าก็ไม่กล้าโยนกระบี่ลงไป อีกทั้งทักษะการว่ายน้ำของเขาไม่ดีนัก หากมีอสูรธาราอยู่จริง มันคงฆ่าเขาแน่
‘กรร…’
หมาป่าวาโยสีทองนอนลงที่ริมแม่น้ำราวกับหมาตัวใหญ่พร้อมขู่ใส่แม่น้ำ ซึ่งทำให้หลินมู่อวี่แน่ใจว่ามีบางสิ่งอยู่ด้านใต้นั่น
หลินมู่อวี่ลูบหัวหมาป่าวาโยสีทองก่อนจะพูดว่า “เจ้าหมาป่าตัวน้อย กลับไปเถิด อย่าอยู่ริมแม่น้ำเลย”
‘บรู้ว…’
หมาป่าวาโยสีทองวาดหางไปมาและเดินกลับพร้อมหลินมู่อวี่
“เจออะไรหรือไม่?” ฉินอินทำซุปเกือบเสร็จแล้ว
“ไม่”
หลินมู่อวี่ส่ายหัว “รีบทานอาหารกันเถิด เราจะออกเดินทางทันที และอย
