พงน้ำเต้าทองป้องกันธนูหลายสิบดอกที่พุ่งมา ตามด้วยกระโดดเข้าฟาดฟันศัตรูจากกลางอากาศ! โล่ทหารรับจ้างถูกผ่าครึ่งในทีเดียว! จากนั้นหลินมู่อวี่ก็ตวัดกระบี่แทงทะลุทะเลจิตของฝ่ายตรงข้ามทีละคน
ทหารรับจ้างกลิ้งไปบนพื้นพร้อมกับร้องครวญครางอย่างเจ็บปวด เพราะพลังปราณถูกทำลายทำให้ปราณยุทธ์ที่มีอยู่ค่อยๆ สลายไป
ทักษะการเคลื่อนไหวของหลินมู่อวี่นั้นคล่องแคล่วอย่างมาก เข้าจู่โจมทีละคนด้วยกระบี่อย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวทหารรับจ้างนับร้อยก็ถูกทำลายทะเลจิตจนสิ้น หลินมู่อวี่เก็บกระบี่เข้าฝักอย่างสบายใจราวกับไม่เสียแรงสักนิด “พลังยุทธ์ของพวกเจ้าถูกทำลายสิ้นแล้ว กลับบ้านไปทำสวนเสีย อย่าได้ออกทำร้ายใครอีก”
เมื่อพูดจบหลินมู่อวี่ก็เดินไปหารทหารรับจ้างนายหนึ่งพร้อมกับเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “บอกข้ามา…ว่าใครจ้างสังหารเรา?”
ทหารรับจ้างมองหน้าหลินมู่อวี่อย่างโกรธแค้น “ไอ้สวะ เจ้าเพิ่งจะทำลายทะเลจิตของข้าคิดว่าข้าจะตอบคำถามเจ้างั้นรึ? หึ! ฝันเอาเถิด กลุ่มทหารรับจ้างพยัคฆ์ร้ายไม่มีทางปล่อยข้อมูลของผู้จ้างวาน!”
“อย่างนั้นหรือ?”
หลินมู่อวี่หยิบเหรียญเพชรออกจากถุงสรรพสิ่งมาล่อซื้อ เหรียญเพชรแวววาวสะท้อนกับแสงจันทร์อย่างน่าหลงใหล “บอกข้ามาแล้วเหรียญนี้จะเป็นของเจ้า…”
อย่างที่คาด…คุณธรรมของผู้นำกลุ่มพยัคฆ์ร้ายมีค่าหนึ่งพันเหรียญทอง ใบหน้าถมึงทึงมองเหรียญในมือราวกับกำลังชั่งใจ
หลินมู่อวี่จึงพูดจูงใจเพิ่ม “ไหนๆ พล
