อขึ้นพลางกล่าว “อย่ายิงพี่ชาย เราเป็นสหายกัน พอดีข้าเกิดท้องเสียและเกิดอายกลัวใครมาเห็นเข้าจึงแอบไปปลดปล่อยทางโน้นมา”
ใต้แสงจันทร์ส่อง ทหารยามเมื่อเห็นชุดของหลินมู่อวี่ก็อดยิ้มไม่ได้ “ข้าก็ตกใจแทบแย่ แล้วเจ้าเป็นเด็กใหม่หรือ? ข้าไม่คุ้นหน้าเจ้าเลย”
“ขอรับ ข้าเพิ่งเข้าร่วมได้เดือนเดียว”
“ถึงว่าดูไม่คุ้นเอาเสียเลย แล้วเจ้าอยู่กลุ่มไหนเล่า?”
หลินมู่อวี่ชะงักกับคำถาม ทว่าโชคดีที่เขามีไหวพริบตอบ “ข้ามากับท่านทหารเหรียญโลหะหลัวซานในฐานะองครักษ์ขอรับ”
ทหารเหรียญโลหะในภูเขานี้มีกว่าร้อยคน และผลัดเปลี่ยนไม่ซ้ำหน้า ทหารพวกนี้จึงไม่มีทางรู้จักได้หมดทำให้การโกหกนี่น่าเชื่อถือ!
“มากับท่านทหารเหรียญโลหะเองรึ มาๆ สนใจดื่มไวน์อุ่นร่างกายสักหน่อยหรือไม่?”
“ขอบพระคุณมากพี่ชาย แต่ข้าต้องรีบกลับเข้าไปแล้ว ท่านทหารเหรียญโลหะบาดเจ็บจากการต่อสู้วันนี้ ข้าจึงต้องรีบไปดูแลเขา”
“เช่นนั้นก็เหนื่อยหน่อยนะน้องชาย!”
หลินมู่อวี่ผ่านด่านเข้ามาได้อย่างง่ายดาย ขณะกำลังเดินลัดป่าเขาสังเกตเห็นทหารอยู่บริเวณนั้นด้วยท่าทีเซื่องซึม ดูเหมือนการขาดแคลนน้ำจากการแพ้สองครั้งติดจะทำให้บรรดาสมาชิกเริ่มหมดเรี่ยวแรง น่าเสียดายที่หูเถี่ยหนิงเข้ามาแทรกแซงเสียก่อน มิฉะนั้นกลุ่มมังกรผงาดคงเข้ายึดภูเขาขวานไฟแห่งนี้ได้ภายในสามวันโดยไม่มีการสูญเสียมากมาย
ทันใดนั้นก็มีทหารชำนาญการหลายคนถือคบไฟมาโผล่หน้าหลินมู่อวี่ พวกทหารกำลังพาไพร่พลเด
