ิ้วพร้อมเอ่ยขึ้น “อย่าบอกนะว่าเรามาช้าไป?”
“ไม่มีคำว่าสายตราบที่เรายังอยู่!”
หลินมู่หยูเลิกคิ้วขึ้นและดึงกระบี่เหลียวหยวนออก “ประตูทางทิศใต้ยังไม่ถูกโจมตี ฉะนั้นเราต้องเข้าปะทะทางฝั่งทิศเหนือที่ถูกโจมตีแล้ว ทั้งหมดเดินหน้าเต็มกำลัง!”
“ขอรับ!”
หน่วยองครักษ์อินทรีกว่าสามร้อยนายบุกทะลวงผ่านประตูทางทิศเหนือที่พังทลายแล้ว หลินมู่อวี่ใจสั่นระรัวเมื่อเห็นซากประตูที่ถูกพังด้วยการโจมตีเดียว คนที่มีพลังหมัดอันทรงพลังนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจากจีหยางและชางไป๋เฮ่อ!
สวนทางตะวันตกของตำหนักกวางโศกา มีฝูงกวางเขายาวอาศัยอยู่กว่าร้อยตัว พวกมันกระทืบเท้าอย่างกระวนกระวายเพราะความวุ่นวายด้านนอก
ฉินจิ้นที่นั่งอยู่กลางวงล้อมของกองทหารอารักขาและบรรดาขุนนาง มองไปยังแสงของเพลิงที่ลุกโชนอยู่อีกฝั่งก่อนจะถอนหายใจและนึกโทษตัวเองอยู่ในใจลึกๆ “องค์หญิงฉินอินอยู่แห่งใด?”
“องค์หญิงฉินอินทรงพำนักอยู่ที่สวนน้ำพุร้อนทางฝั่งใต้พ่ะย่ะค่ะ…” ขุนนางคนหนึ่งกล่าว
“องค์จักรพรรดิมีรับสั่งให้ส่งคนไปตามหาองค์หญิงเดี๋ยวนี้!”
“ขอรับ!”
“ช้าก่อน…” ฉินจิ้นยกมือขึ้นปราม “เฟิงจี้สิงเจ้าจงนำทหารองครักษ์สองร้อยคนไปยังสวนฝั่งใต้แล้วคุ้มกันองค์หญิง…อย่าให้นางตกอยู่ในอันตรายเป็นอันขาด!”
เฟิงจี้สิงยืนนิ่ง “ข้าแต่ฝ่าพระบาท…สวนฝั่งตะวันตกก็ขาดกำลังพล ทั้งยังมีศัตรูอยู่รายล้อม ข้าน้อยเกรงว่าทางนั้นจำเป็นมากกว่าขอรับ…”
“ไม่ต้องพูดให้มากความ
