ไปคุ้มกันฉินอินเดี๋ยวนี้!”
“ขอรับ!”
เฟิงจี้สิงถวายบังคมและกระชับดาบสะบั้นวาโยเดินนำกองทหารไป ทว่าก่อนหน้านั้นเขาได้กล่าวว่า “หากสำนักอัศวินบุกเข้ามา จงเปิดประตูสวนอสูรและปล่อยกวางเขายาวเข้ามาเสีย…พวกมันคงช่วยยื้อเวลาศัตรูได้ครู่หนึ่ง และเมื่อข้าน้อยเจอองค์หญิงฉินอินแล้วจะเร่งกลับมาโดยเร็วพ่ะย่ะค่ะ”
“ขอรับ!”
หลัวเลี่ยพยักหน้าและประสานมือคำนับ
เฟิงจี้สิงออกไปไม่ถึงห้านาที กำแพงสวนตะวันตกก็ถูกทุบจนแหลก เศษหินกระจัดกระจาย…ปรากฏทหารชำนาญการของสำนักอัศวินกว่าพันคนถือคบไฟอยู่นอกกำแพง จีหยางที่บัดนี้ร่างกายห่อหุ้มไปด้วยปราณยุทธ์เดินข้ามซากปรักหักพังเข้ามาในสวน ก่อนจะแสยะยิ้มมุมปากและเอ่ยขึ้น “ถึงเวลาของแกแล้วไอ้จักรพรรดิ ทหารบุกได้!”
ผู้บัญชาการทหารองครักษ์หลัวเลี่ยเปิดสวนอสูรและนำกองทหารเข้าปะทะ ทันใดนั้นกวางเขายาวพุ่งเข้าจู่โจมทหารสำนักอัศวินอย่างดุเดือด ฝูงกวางเขาแหลมวิ่งกระหน่ำจนมีคนบาดเจ็บและถูกเหยียบจนตาย
“ฆ่าพวกมัน!”
จีหยางกระโจนเข้าไปพร้อมกับใช้มือรวบรวมปราณยุทธ์ก่อนปล่อยคลื่นพลังใส่กองทหารองครักษ์จนแหลกเป็นเศษเนื้อ จนคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตกตะลึงไปตามกัน
ทหารเหรียญทองและเหรียญเงินตามเข้าสมทบจนเกิดการต่อสู้ชุลมุน
“คุ้มกันองค์จักรพรรดิ!”
เหล่าขุนนางแตกตื่นกระวนกระวาย ใครจะช่วยฉินจิ้นได้ในเวลานี้?
จีหยางและหลี่เฉียนซุนที่เป็นถึงปรมาจารย์ขอบเขตนภากระหน่ำโจมตีจนทิศทางการต่อสู้เปลี่ยนไป ช