น้าหัวเราะ สีหน้าเหยียดหยาม กวาดตามองหลินมู่อวี่แล้วกล่าวขึ้น “เด็กน้อย เจ้านี่น่าสนใจนัก เพียงแต่มารโลหิตบอกไว้แล้วว่า เมื่อเข้ามาในเจดีย์ทงเทียนแล้วก็ต้องเชื่อฟังเขาหรือไม่ก็ตาย เจ้าเลือกสักทางเถอะ!”
“เชื่อฟังอย่างไร”
“ตามข้าไปที่ชั้นสามของเจดีย์ทงเทียน”
“ชั้นสาม?” หลินมู่อวี่ขมวดคิ้วกล่าว “หากข้าไม่ไปเล่า”
“ไม่เป็นไร เจ้าจะต้องไป”
ชื่อกุ่ยแสยะยิ้มมีเลศนัย พลันกางฝ่ามือออก ระเบิดเสียงออกมา รอบตัวปรากฏเปลวเพลิงรุนแรง “ฟู่” เปลวเพลิงแผ่ขยายออกมา เผาทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว!
หลินมู่อวี่รีบกระทืบพื้นอย่างแรง วิญญาณยุทธ์น้ำเต้าปรากฏขึ้นรอบตัว ทำให้เขาอยู่ใต้การป้องกันที่สมบูรณ์แบบ ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ ทั้งสิ้น ทว่าวินาทีถัดมาหลินมู่อวี่ก็รู้สึกอยากจะตายแล้ว เพราะเสบียงที่วางอยู่ตรงมุมถูกเผาจนเกลี้ยง ขนมเปี๊ยะถูกเผาเป็นเถ้า จะกินอะไรกันล่ะทีนี้
ชื่อกุ่ยหัวเราะฮ่าๆ กระโดดขึ้นไปบนบันไดหินแล้วกล่าว “ที่ชั้นสามมีของกิน หากเจ้าไม่กลัวตาย ก็มาเถอะ!”
เงาร่างหายไปในความมืด
น้ำมันก็ถูกเผาจนไม่เหลือซากไปในพริบตา ทั่วทั้งชั้นที่หนึ่งเข้าสู่ความมืดมิด
หลินมู่อวี่ยืนกัดฟันอยู่ตรงนั้น เริ่มจากถุงน้ำถูกปีศาจหนามทำลาย แม้แต่ตอนนี้เสบียงก็ถูกชื่อกุ่ยเผาจนเกลี้ยง คล้ายกับว่ามารโลหิตตนนั้นอยากให้ตนเองขึ้นไปที่ชั้นสามเป็นอย่างยิ่ง
จะไปหรือไม่ไป นี่เป็นปัญหา
หากเขาขึ้นไป จะเป็นจะตายอย่างไรไม่รู้ได้ แต่หากไม่ไป
