าแผ่ทักษะชีพจรวิญญาณออกไป รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าม่านพลังนี้อยู่ห่างไปอีกสองเมตร
หลินมู่อวี่สะบัดคมกระบี่ออกไป ใช้อัคคีควบคุมกระบี่ให้เริ่มโจมตี พลันแก่นหลอมมังกรเพลิงไหววนอยู่ที่ตัวกระบี่และเปลวเพลิงมังกรคลั่งโจมตีออกไปอย่างรวดเร็ว!
“เปรี้ยง!”
เปลวเพลิงมังกรทะลวงโจมตีใส่ม่านพลังจนเป็นรูขนาดใหญ่ เขากระโจนตามกระบี่เหลียวหยวนขึ้นไปที่ชั้นสามอย่างไม่ลังเล รอบตัวมีกำแพงน้ำเต้าไหลวนอยู่ เข้าสู่สภาพพร้อมต่อสู้สูงสุดแล้ว
เบื้องหน้าพลันสว่างวาบ นึกไม่ถึงว่าชั้นที่สามกลับจุดตะเกียงแก้วเอาไว้ แถมชื่อกุ่ยยังยืนกอดอกหัวเราะมองตน “เจ้าหนู ในที่สุดเจ้าก็มา!”
แววตาหลินมู่อวี่เย็นชา “ชื่อกุ่ย เจ้าคิดจะทำอะไร แล้วมารโลหิตผู้นั้นอยู่ที่ใดกันแน่”
“ข้าอยู่ที่นี่”
เสียงเรียบดังขึ้นจากด้านหลัง วินาทีถัดมาหลินมู่อวี่ก็ขยับตัวไม่ได้ พลังที่แข็งแกร่งสายหนึ่งกำลังกดตัวเขาไว้ ยอดฝีมือขอบเขตปราชญ์อีกคนหรือนี่!
“เปรี๊ยะ…เปรี๊ยะ…”
ปราณยุทธ์ระเบิดขึ้นรอบตัว ราวกับดอกสาลี่สีขาวระเบิดออก หลินมู่อวี่พยายามควบคุมร่างกายต้านพลังที่กดดันลงมาสุดชีวิต ถึงขนาดที่ใช้แก่นเพลิงมังกรแล้ว แต่ก็ยังไม่สำเร็จ เขากัดฟัน คำรามเพื่อใช้พลังลึกลับอย่างพลังหนึ่งประทีบพิฆาตชีวันออกมา พลันพลังเจ็ดประทีปที่ทรงพลังก็แล่นไปตามชีพจรทั่วร่าง ทำให้พลังที่กดดันนั้นหายไปกว่าครึ่ง
เขาค่อยๆ หันตัวไป แววตาเย็นชามองมารโลหิต แต่กลับพบว่ามารโลหิตที่ส
