ตราตรึงในใจของเขาอย่างไม่ตั้งใจ บางทีทั้งชีวิตอาจลบไม่ออก ตัดทิ้งไม่ได้
งดงามมาก!
เขาหลงใหลกับฉากตรงหน้า ไม่อยากทำลายมันลง แค่อยากมองดูอย่างเงียบๆ ไม่สนใจเวลาเดินผ่าน
แต่ทว่า เจียงหลีกลับไม่ได้อยากให้เขามองอยู่เช่นนี้ต่อไป
ผ่านไปเพียงชั่วครู่ นางก็ค่อยๆ เหลือบมอง สายตาเปลี่ยนจากตำราในมือเคลื่อนย้ายไปสบตากับฉินเทียนอีเข้า
ดวงตาอันสดใสและเป็นประกายคู่นั้น ทำให้ฉินเทียนอีหลุดออกจากความลุ่มหลงนั่น
ดวงตาของฉินเทียนอีหรี่ลงเล็กน้อย สายตาของฉินเทียนอีชั่วครู่ ทำให้นางสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่แท้จริงของเ เขา หากไม่ใช่เพราะเมื่อชั่วครู่สายตาของเขาลุ่มร้อน นางก็คงไม่สะดุ้งจากการใจจดใจจ่อและเงยหน้าขึ้นหรอก
เจียงหลีกะพริบตาเล็กน้อย เก็บซ่อนเรื่องทั้งหมดไว้ในใจ
บางทีชั่วครู่เป็นเพียงความลุ่มหลงของฉินเทียนอีเท่านั้น ไม่ได้มีความหมายอื่นใด นางไม่อยากไปขยี้ให้อึดอัดทั้ง งสองฝ่าย
เพียงแต่…
หลังจากนี้ต้องรักษาระยะห่างให้ดี เจียงหลีเอ่ยเงียบๆ ในใจ
ถูกเจียงหลีจับได้ ฉินเทียนอีกลับไม่ได้รู้สึกเขินอาย นิสัยปกติของเขาคือทำตัวสบายๆ ทำอะไรตามอำเภอใจอยู่แล้ว ว หากถูกจับได้ว่าตนมีใจ ก็จะยอมรับอย่างตรงไปตรงมา ไม่ปกป
