ิดอย่างแน่นอน
“ขอบใจมาก” ฉินเทียนอีลุกขึ้น เดินไปทางเจียงหลี
เจียงหลีส่ายศีรษะ “ไม่ต้องเกรงใจ”
“เจ้าต้องการให้ข้าคุ้มกันหรือไม่” ฉินเทียนอีเอ่ยถาม
เจียงหลีเลิกคิ้วขึ้น “ไม่ต้อง ข้าฟื้นฟูเรียบร้อยแล้ว”
ฉินเทียนอียิ้มเอ่ย “ดูแล้ว ข้าใช้เวลาไปไม่น้อย” เขาหยุดยืนหน้าหินก้อนที่เจียงหลีนั่งอยู่ แต่ไม่ได้เข้าไ ไปใกล้มากเกินควร
“ดื่มสุราไหม” จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมา
เจียงหลีโค้งริมฝีปาก เก็บม้วนตำราในมือ แล้วยื่นมือไปที่เขา
ชุดแดง สุราเลิศรส…
ต้องบอกว่าการปรากฏตัวของฉินเทียนอี ทำให้นางนึกถึงความทรงจำในอดีตบางอย่างขึ้นมา ความรู้สึกที่ไม่รังเกียจต่อ ฉินเทียนอี ตั้งแต่ในตอนแรกก็มาจากสาเหตุนี้
ฉินเทียนอีนำกาสุราสองกาออกมาจากกระเป๋าวิเศษของตน ยื่นให้เจียงหลีไปหนึ่งกา
เจียงหลียื่นมือรับไว้ แล้วเทเข้าปากไปหนึ่งอึก
กลิ่นสุราหอมชวนดมและเข้มข้นมาก เมื่อผ่านลำคอก็ร้อนดั่งไฟ
“สุราชั้นดี!” เจียงหลียิ้มอย่างชื่นชม ความจริงแล้ว นางก็ไม่ได้รักการดื่มสุรารสชาติเข้มเช่นนี้นัก เทียบกัน นแล้ว นางชอบประเภทที่รสนุ่มนวล แต่รสชาติที่ยังติดลิ้นอยู่และเข้มข้นขึ้นในตอนท้ายมากกว่า
แต่ทุกครั้งที่ดื่มสุราเข้มข้น นางก็
