ูลของโจรสาวแล้ว ถือว่าเป็นข่าวดีที่สุดในสองวันนี้ เขาต้องรู้ให้ได้ว่าโจรสาวตัวเล็กๆ คนหนึ่งฆ่าคนมีฝีมือตระกูลไป๋เซี่ยงของเขาไปมากมายอย่างโหดร้ายเช่นนั้นได้อย่างไร แล้วยังต้องรู้ให้ได้อีกว่าแท้จริงแล้วนางนำอะไรออกมาจากสุสานโบราณ
ที่จริง ถ้าไม่ใช่เพราะเป่ยเหมินเวยปกป้องไว้ เขาก็อยากจะจับลู่เสวียนและเหวินเหรินชิ่งชิ่ง ทั้งสองคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกลับมา แล้วเฆี่ยนตีให้พูดเรื่องราวในวันนั้นออกมา
ไม่คิดเลย เขาเพิ่งจะไว้หน้าเป่ยเหมินเวยไป ตกเย็นเป่ยเหมินเวยก็ส่งคนมาที่ตระกูลไป๋เซี่ยง!
ยิ่งคิด เขาก็ยิ่งโมโหมากขึ้นเรื่อยๆ!
ไป๋เซี่ยงไท่นำคนไล่ตามคนที่สะกดรอยตาม แต่ว่าตอนนี้เขากลับรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ เส้นทางนี้เป็นทางไปพระราชวังอย่างเห็นได้ชัด
“คนอยู่ไหน” ไป๋เซี่ยงไท่ถามคนที่สะกดรอยตาม
คนที่สะกดรอยตามพูดว่า “นางไปพระราชวังแล้ว ข้าไม่กล้าตามต่อ”
พระราชวัง!
ทันใดนั้นไป๋เซี่ยงกงก็เบิกตาโตทั้งสองข้าง ความชั่วร้ายเกิดขึ้นในแววตา “นางยังกล้ากลับมาอีก! ยังกล้ากลับไปพระราชวังอย่างทะนงองอาจอีกรึ”
“เงินรางวัลที่บอก จะได้อยู่หรือไม่”
ทั้งสองถูมือไปมา มองไป๋เซี่ยงไท่ด้วยใบหน้าประจบ
ไป๋เซี่ยงไท่หันมามอง ยิ้มอย่างเย็นชา “อยากได้เงินรางวัลอย่างนั้นรึ”
ฟุบๆ!
เสียงที่เบาทั้งสองเสียงดังขึ้น ทั้งสองคนล้มลงไปอย่างไร้เสียงด้วยใบหน้านิ่ง
ไป๋เซี่ยงไท่ยิ้มอย่างเหยียดหยาม แล้วสั่งว่า “จัดการศพซะ คนอื่นไล่ตามกับข้าต่
