มันออกจากเขตแดนจักรพรรดิได้โดยไม่ต้องใช้ความช่วยเหลือจากคนนอกเขตแดนนี่มันก็ยากที่จะอธิบายอยู่ดี”
“พี่สาม ท่านจะไม่กลับไปรายงานให้กับพี่ใหญ่รู้ก่อนเหรอ”
“ไม่ต้องหรอก เอาเป็นเราลองตามเด็กนี่ไปดูก่อนก็แล้วกัน”
หลังจากพูดคุยกันเสร็จแล้ว ชายวัยกลางคนทั้งสองก็ลอยตามเฉินเฉียงไปอย่างช้าๆ
ในขณะเดียวกันนั้นเองที่เกาะเทียนลี่
“นายท่านราชาสวรรค์ ข้าทาสคนนี้รู้สึกได้ว่าเฉินเฉียงออกจากเขตแดนจักรพรรดิแล้วค่ะ”
ราชาสวรรค์เมื่อได้ยินก็รีบออกจากห้องของตนแล้วถามออกมาอย่างตื่นเต้นยินดี “หยานเสวี่ย เฉินเฉียงออกมาแล้วรึ เขาอยู่ไหนแล้วล่ะ”
“ข้าทาสคนนี้รู้สึกได้ว่าทันทีที่เขาออกมาเขาก็มุ่งไปสู่เขตทะเลใต้ในทันทีค่ะ ถึงแม้เขาจะออกมาช้ากว่ากำหนดแต่ก็ดูเหมือนว่าจะยังคงรักษาสัญญาอยู่”
“ฮ่าฮ่าฮ่า หยานเสวี่ย เจ้ามากับราชาผู้นี้ ไปพาเขามาที่เกาะเทียนลี่ด้วยกัน”
เมื่อพูดจบ ราชาสวรรค์ก็ได้ใช้หมอกไอดำคลุมร่างของหยานเสวี่ยเอาไว้แล้วไปปรากฏที่น่านฟ้าเหนือเขตทะเลแดนใต้ในทันที แล้วรีบพุ่งตรงไปหาเฉินเฉียง
เฉินเฉียงที่ยังคงบินอยู่นั้นเขาเองยังรู้สึกได้ว่ายังคงมีคนติดตามเขาอยู่ เขานั้นใช้ทั้งทักษะอินทรีย์สยายปีกบวกกับทักษะหลบหนีแสงระดับสี่พร้อมเคลื่อนย้ายพริบตาไปแล้ว ทำแม้แต่เปลี่ยนเส้นทาง แต่หลังจากลองอยู่นานเป็นชั่วโมง ความรู้สึกนี้ก็ยังคงไม่หายไป
ส่วนชายวัยกลางคนสองคนนั้น เมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงใช้ทักษะที่แปลกประหลาดมากมาย
