า-
เฉินเฉียงรีบส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณบอกราชาสวรรค์ในทันที
และนี่เองก็ทำให้ราชาสวรรค์ตื่นตัวขึ้นมาในทันใด
ราชาสวรรค์ได้ใช้คลื่นพลังจิตของตนตรวจสอบพื้นที่โดยรอบในทันที ถึงแม้ว่าจะไม่พบสิ่งใด แต่เขาก็ไม่คิดที่จะปล่อยวางการป้องกันตัว
-ไม่ต้องกังวล อย่าขัดขืน ตามข้ามา-
เมื่อพูดจบ ราชาสวรรค์ก็ได้สะบัดชายเสื้อ พร้อมกับร่างของเฉินเฉียงที่หายวับไปกลางอากาศ
หลังจากนั้น ราชาสวรรค์ก็ได้หายไปจากตรงนั้น หลังจากนั้นราชาจอมพลสองคนก็ได้ปรากฏตัวขึ้นมา
“พี่สี่ ท่านได้ยินที่ราชาสวรรค์เรียกไอ้เด็กนั่นรึเปล่าน่ะ”
“เฉินเฉียงเหรอ หึหึหึ ดูเหมือนว่าไอ้ชื่อหลิวหลางนั่นจะเป็นชื่อปลอมเสียกระมัง”
“แล้ว….ในเมื่อเขาตามราชาสวรรค์กลับไปแบบนี้จะไม่แย่หรอกเหรอนั่น”
“เอาน่า ตอนนี้กลับไปรายงานพี่ใหญ่ก่อนก็แล้วกัน”
หลังจากพูดจบ ร่างของราชาทั้งสองก็สั่นไหวและหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ส่วนเฉินเฉียงนั้นเมื่อได้พบกับราชาสวรรค์แล้ว ความรู้สึกที่ถูกติดตามนั้นได้หายไปก่อนที่เขาจะได้บอกราชาสวรรค์เสียอีก
หลังจากการมองเห็นของเฉินเฉียงได้เลือนนางอย่างฉับพลันนั้น เมื่อเขารู้ตัวเขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในเขตแดนที่มีขนาดประมาณหนึ่งร้อยลูกบาศก์เมตร
และเขาก็พบว่าหยานเสวี่ยและเมิ่งน้อยก็อยู่ที่นี่ด้วย
เมื่อเมิ่งน้อยได้เห็นเฉินเฉียงปรากฏตัวก็ได้กระโจนหาเฉินเฉียงและกอดเขาไว้แน่น พร้อมกับเสียงสะอึกสะอื้นอย่างดังระงม
“เฉินเฉียง ไม่ต้องแปลกใจ พวกเรากำ
