าวกับจะท้าทายบันไดสวรรค์แห่งนี้
อย่างไรก็ตาม ฉากต่อไปนี้ทำให้มนุษย์และสัตว์ประหลาดอดที่จะหัวเราะลั่นไม่ได้
นั่นก็เพราะเมื่อตอนที่นายพลทักษะพิเศษขั้นสูงตนนี้เข้าใกล้ขั้นบันได ร่างของมันในตอนนี้ราวกับลูกบอลเขวี้ยงน้ำหนักที่โซ่ขาดตอนหมุนเหวี่ยง มันร่วงลงอย่างรวดเร็วจนบังเกิดเสียงดังปังลั่นจนร่างมิดลงในพื้นบันได
“ฮ่าฮ่าฮ่า…..”
เมื่อเห็นฉากนี้ มนุษย์ทุกคนที่เห็นก็ได้หัวเราะออกมาดังลั่น แม้แต่สัตว์ประหลาดเองก็ส่งเสียงที่แสดงออกมาว่ากำลังหัวเราะเยาะเย้ย
ถึงแม้ทั้งมนุษย์และสัตว์ประหลาดจะไร้ปีก แต่ในตอนนี้ทุกคนต่างก็รู้สึกว่าดีใจที่ไม่มีในตอนนี้
ไม่ไกลนัก หยานเสวี่ยได้เฝ้ามองเหตุการณ์ตลอดเวลา เธอถามเฉินเฉียงออกมา “เฉินเฉียง เจ้าเห็นรึเปล่า บันไดสู่สรวงสวรรค์แห่งนี้เองก็มีกฎที่เข้มงวดเหมือนกัน เจ้าอย่าได้บินขึ้นไปซะล่ะ ทำได้เพียงแค่ปีนขึ้นไปทีละก้าวเท่านั้น”
เฉินเฉียงพยักหน้ารับในทันที “เอ้อใช่ องครักษ์หยาน เมื่อกี้ข้าพบเจอคนที่ต้องการเล่นงานข้าอยู่ นับจากนี้ท่านเรียกข้าว่าหลิวหลางนะ อย่าได้เรียกเฉินเฉียงเป็นอันขาด”
เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงเห็นว่าเฉียวกังยังคงอยู่ แถมยังก้าวขึ้นบันไดสู่สรวงสวรรค์ไปแล้ว
และเพื่อไม่ให้สถานะของเขาถูกเผย เฉินเฉียงได้ใช้จังหวะนี้ลอบส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณให้จางหยวน เจิ้งยี่ และคนอื่นๆได้รับรู้ เพื่อไม่ให้เฉียวกังนั้นได้รู้ตัว
-เฉินเฉียง พวกข้าควรจะขึ้นไปด้วยรึเปล่า-
