าเจ้าแหงๆ-
เมื่อได้ยินเสียงผ่านจิตวิญญาณของเฉินเฉียงแล้ว เขาก็ได้ลอบพยักหน้าให้กับเฉินเฉียง และนี่ทำให้เฉินเฉียงสบายใจขึ้นมาได้จริงๆ
ในตอนนี้ จากจุดที่เฉินเฉียงได้จากมานั้น เป็นจุดที่จางหยวนและกองกำลังเทียนเว่ยได้พุ่งตรงไป
พวกมนุษย์กลายพันธุ์เองนั้น ในตอนนี้พวกมันยังไม่รู้ว่าเฉินเฉียงได้จากมาแล้ว ตนที่เหลือรอดก็ได้หลบหนี บ้างก็ได้ตะโกนร้องลั่น “วิ่งเร็วเข้า ปีกของไอ้คนทรยศนั่นน่ากลัวนัก มันต้องเป็นนักล่าเนื้อของไอ้พวกมนุษย์แน่ๆ”
น่าเสียดายนักที่มนุษย์กลายพันธุ์ที่เหลือนี้เลือกหนีไปทางไหนไม่เลือก ดันเลือกวิ่งไปหาจางหยวนและพวก แน่นอนว่าพวกมันได้ตกตายจนหมดสิ้น
“เอ่อ กัปตัน ทำไมมีซากร่างของมนุษย์กลายพันธุ์ตายอยู่ที่นี่เยอะแยะขนาดนี้เนี่ย ดูเหมือนว่าพวกมันถูกโจมตีนะ”
“นั่นน่ะสิ ข้าจำได้ว่าพวกเราฆ่าพวกมันไปเพียงไม่กี่สิบเองนา แต่นับไปนับมามีซากของพวกมันกว่าเจ็ดสิบตน ช่างน่าฉงนนัก”
“หลางซานเอ๋อ ข้าก็ไม่อยากจะพูดหรอกนะแต่ว่าเจ้าเนี่ยคือสมองกล้ามขนานแท้เลยสินะ นี่เจ้าไม่ได้ยินจริงๆรึไง”
“ไอ้พวกนี้มันพึ่งพูดไปไม่ใช่เหรอว่ามีมนุษย์กลายพันธุ์ที่มีปีกที่ร้ายกาจจัดการพวกมัน เจ้าไม่คิดจริงๆเหรอว่านอกจากกัปตันของพวกเราแล้วจะมีใครที่มีปีกที่น่าสะพรึงแบบนั้นอีก”
“ห้ะ เจ้าหมายความว่าเป็นกัปตันที่ลงมือเหรอ แล้วทำไมเขาไม่ออกมาพบพวกเราล่ะ”
“ด้วยสินสงครามมากมายขนาดนี้แล้วกัปตันไม่เอาอะไรไปเลยนั่นก็เพราะเ
