งช้าๆ เฉินเฉียงก็ได้พูดไปด้วย “จางหยวน พี่ใหญ่ ข้าเองนั้นก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ไปบ้าง”
“กับข้านั้นราวกับว่าก่อนหน้านี้เป็นเพียงแค่ความฝันร้ายเพียงเท่านั้น”
“ในตอนนั้นองครักษ์หยานและข้าพบว่าคนเหล่านี้ได้รุมล้อมที่นี่เอาไว้ ในตอนนั้นข้ายังไม่รู้ว่าคนพวกนี้คือเผ่าพันธุ์เดียวกัน เพียงพบว่าพวกเขาคิดล้างบางสัตว์ประหลาดที่อยู่ที่นี่เพียงเท่านั้น”
“แต่ด้วยการที่เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ทุกวันในเขตแดนจักรพรรดิ ทำให้ตัวข้าไม่ได้ใส่ใจเสียเท่าไหร่”
“แต่มาภายหลัง ข้าพบว่าที่สัตว์ประหลาดเหล่านี้ที่มารวมตัวกันที่นี่เป็นเพราะว่าต้องการที่จะให้หนึ่งในพวกมันคลอดลูกออกมา”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงก็ได้ยื่นมือของตนไปลูบหัวเจ้าลิงน้อยที่ยังคงหลับตานอนอยู่
“เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะเจ้าหนูนี่”
“ในตอนนั้น หัวหน้ากองกำลังนี้ได้พูดออกมาว่าหลังจากที่ฆ่าสัตว์ประหลาดเหล่านี้จนหมด พวกเขาจะนำเจ้าตัวน้อยนี้มากิน”
“และด้วยเหตุนี้ทำให้องครักษ์หยานคิดจะช่วยเจ้าวานรยักษ์สี่แขนที่ตั้งท้อง”
“และด้วยเหตุนั้น องครักษ์จึงถูกกัปตันลี่แทงอย่างโหดร้าย”
“เจ้าก็คงจะรู้ถึงฝีมือของนางดี คนอย่างนางมีหรือที่จะบาดเจ็บกับคนเพียงระดับนี้ได้”
“หลังจากที่ข้าช่วยองครักษ์หยาน นางบอกให้ข้าไปช่วยวานรยักษ์สี่แขนตัวนั้น อย่างน้อยๆก็ให้มันได้คลอดออกมาให้ได้”
“เพื่อไม่ให้นางต้องกังวล ข้าทำได้เพียงรับคำเท่านั้น”
“หลังจากนั้นเมื่
