“ผอ.หลัว เป็นยังไงบ้าง”
“ไอ้เฒ่า ผลออกมาเป็นยังไง”
เมื่อทุกคนเห็นหลัวเฟิงไม่พูด พวกเขาจึงทำได้เพียงถามออกมา
ในที่สุด หลัวเฟิงก็ได้แบมือออก
มันเป็นแผ่นแก่นพลังงานที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดอยู่ในมือเขา
ในที่สุดความจริงก็ได้ปรากฏ
“ที่นี้ข้าก็แตะตัวเขาได้แล้วใช่รึเปล่า”
เมื่อเฉินเฉียงได้เห็นว่าทุกคนรู้ความจริงก็ได้ยื่นมือพร้อมใบหน้าที่ยิ้มกริ่ม
อย่างไรก็ตาม หลัวเฟิงได้รู้สึกโกรธขึ้นมาในทันทีที่เห็นท่าทางนี้ของเฉินเฉียง
ปัง
เสียงดังก้องได้บังเกิด เป็นหลัวเฟิงใช้พลังของตนอัดกระแทกซากร่างของหลินฟานที่อยู่ตรงเท้าของเขา
เพียงชั่วพริบตา ร่างของหลินฟานก็มลายสิ้น สมบัติล้มค่าของเฉินเฉียงได้หายไปต่อหน้าต่อตา
เฉินเฉียงนิ่งอื้งไปก่อนที่จะใช้มือคว้าจับอากาศตรงหน้า
“เฉินเฉียง เจ้าทำอะไรน่ะ” เฉียนฝู่ได้ถามออกมาอย่างสับสนในทันทีเมื่อเห็นท่าทางของเฉินเฉียงในตอนนี้
เฉินเฉียงนิ่งคิดไปเล็กน้อย ก่อนที่จะพูดออกมาอย่างละอายใจ “ผอ.หลัวนี่ก็เหลือเกินเหลือการจริงๆ ทำไมถึงรีบทำลายหลักฐานไปซะล่ะ”
“เฉินเฉียง เจ้าว่ายังไงนะ”
หลัวเฟิงและเหล่าศิษย์สำนักเสือขาวในตอนนี้นั้นต่างก็รู้สึกเสียหน้าอย่างมากนั่นก็เพราะพวกเขานั้นเป็นคนพิสูจน์ซากร่างของหลินฟานและพบว่าเขานั้นคือมนุษย์กลายพันธุ์ด้วยมือของผอ.ตนเอง
แถมมาตอนนี้เฉินเฉียงยังบอกอีกว่าหลัวฟางทำลายหลักฐานการก่ออาชญากรรมของหลินฟาน นี่ทำให้พวกเขาไม่อาจทนได้อีกต่อไป
ต่อให้เฉินเ
