่างออกไป ถึงแม้ว่าตึกจอมพลแห่งนี้จะตั้งอยู่ในพื้นที่ราบอย่างสมบูรณ์เพราะอยู่ในเขตภาคกลาง แต่นั่นกลับทำให้เป็นสถานที่ปลอดภัยยิ่งกว่าพื้นที่รอบตึกจอมพลเหมันต์จันทราซะอีก
แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น ทุกๆคนกลับตื่นตัวมากกว่าก่อนหน้านี้เพื่อเกิดกรณีที่มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น
นับจากเข้าเขตกันหนัน ตลอดระยะทางสองร้อยไมล์ก่อนถึงตึกจอมพลนั้นพวกเขาได้พบด่านตรวจเฝ้าระวังมากมายที่ปรากฏอยู่ในทุกๆยี่สิบหรือสามสิบไมล์ เพื่อป้องกันการโจมตีจากสัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์
ที่หน้าประตูเขตเมืองของตึกจอมพลแห่งกันหนันที่มีกำแพงสูงชั้นนั้น เฉินเฉียงได้พูดยุยงออกมาอีกครั้ง “กัปตันจาง ในเมื่อเราเข้าเขตเมืองแล้วเราก็ควรจะดูของที่อยู่ในแหวนที่ผู้การให้มาส่งได้แล้วสินะ”
จางหยวนยิ้มออกมาแต่ไม่พูดอะไร แต่คนที่พูดเป็นกลับเป็นเหรินหมิง
“น้องชายเฉินเฉียง พวกเราทุกคนต่างก็สงสัยเรื่องนี้ไม่น้อยไปกว่าเจ้าหรอกนะ เฮ้อออ ถึงพวกข้าจะส่งของให้ท่านผู้การมาหลายครั้งแล้วแต่ก็ยังอดสงสัยไม่ได้อยู่ดี”
“แต่ก็อย่าได้ดูแคลนความลึกลับของท่านผู้การเป็นอันขาด เขาเป็นคนที่พวกเราไม่อาจเข้าถึงได้ ดีไม่ดีเขาอาจจะติดตามดูเราอยู่ด้วยซ้ำ”
เมื่อเฉินเฉียงได้ยินก็รีบเงียบปากลงในทันใด
ดูเหมือนว่าคนอื่นในกองกำลังจะส่งของให้ผู้การบ่อยและแอบดูจนโดนลงโทษไปไม่น้อยเช่นเดียวกัน
หลังจากเข้าเขตเมืองของกันหนันได้แล้ว เฉินเฉียงก็ต้องตื่นตาตื่นใจกับฉากที่เห็น
