แก่เอ่ยอย่างไม่ตัดใจ “ค่ายทหารภูเขาตะวันตกก็ไม่เลวเหมือนกัน! ไม่อย่างนั้นให้เจียงลวี่ไปค่ายทหารภูเขาตะวันตก…”
ทีนี้ไม่เพียงแต่เมิ่งฟางหลิงแล้ว แม้แต่เจียงเซี่ยนเองก็เหงื่อตกทั้งตัวเช่นกัน
ค่ายทหารภูเขาตะวันตกเป็นเขตอิทธิพลของตระกูลเจียงมาโดยตลอด ทว่ากองบัญชาการปัญจทิศรักษานคร ตระกูลเจียงกลับไม่อาจแทรกแซงได้ เพราะควบคุมความสงบสุขภายในเมืองหลวง เจียงลวี่ได้คุมกองบัญชาการปัญจทิศรักษานคร ท่านลุงใหญ่ของนางคงจะสิ้นเปลืองจิตใจและกำลังไปไม่น้อย หากให้ย้ายที่เพราะคำพูดเพียงไม่กี่คำของไทฮองไทเฮา ท่านลุงใหญ่จะไม่โกรธแทบตายอย่างนั้นหรือ
นางรีบเอ่ยว่า “เสด็จยาย อย่ายุ่งเรื่องนี้เลย เทียบกับเมืองหลวง หม่อมฉันคิดว่าซีอานดีกว่า สถานที่ห่างไกลจากผู้คน สามารถทำทุกอย่างตามที่ต้องการได้ ไม่มีใครกล้ายุ่งกับหม่อมฉัน และเป็นผู้หญิง พวกผู้ตรวจการกล่าวโทษหม่อมฉันก็ไม่มีความหมายด้วยซ้ำ”
ไทฮองไท่เฟยก็รู้ความร้ายแรงของเรื่องนี้เช่นกัน จึงช่วยพูดอยู่ข้างๆ “ใช่แล้ว! แม้เมืองหลวงจะดี แต่ถึงอย่างไรก็เป็นสถานที่ที่อยู่ใกล้ฝ่าบาท จึงมีเรื่องวุ่นวายมากเช่นกัน” นางเอ่ยพลางชี้ไปทางวังคุนหนิงอย่างมีเลศนัย และเอ่ยต่อว่า “สามีภรรยาวัยรุ่นอย่
