วแต่งงานกับเขา ตอนหลังอาจจะคิดถึงความสัมพันธ์ของไทฮองไทเฮากับฝ่าบาท สุดท้ายจึงไม่ได้เอ่ยเรื่องนี้…”
ชาติก่อน หวังจ้านแต่งงานกับลูกสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกของตระกูลสือสำนักฮั่นหลิน แถมยังมีลูกชายหนึ่งคนลูกสาวหนึ่งคน
เหมือนจะหมั้นช่วงนี้
ตอนหลังก็ใช้ชีวิตได้ไม่เลวทีเดียว
ถ้ามีโอกาสก็เอ่ยถึงต่อหน้าไทฮองไทเฮาหน่อยแล้วกัน
แล้วยังอู๋จ้าว หากแต่งกลับมาเร็วหน่อยได้ ก็แต่งกลับมาเร็วหน่อยแล้วกัน ตอนนั้นท่านป้าสะใภ้ใหญ่เป็นห่วงเรื่องแต่งงานของพี่ใหญ่ไม่น้อย
ทั้งสามคนกินอาหารที่ไม่ใช่ทั้งอาหารกลางวันและอาหารเย็นแล้ว เจียงเซี่ยนก็เร่งให้ทั้งสองคนรีบไปพักผ่อน “พรุ่งนี้ต้องเริ่มรีบออกเดินทางอีก ต้องพักผ่อนถึงจะถูก”
เวลานี้หวังจ้านถึงจะคุยกับนาง “เจ้าก็พักผ่อนให้เต็มที่เช่นกัน ข้าเห็นเจ้าสีหน้าอ่อนเพลียเล็กน้อย”
ไม่ว่าใครรีบเดินทางอย่างสุดกำลังทั้งวันทั้งคืนสิบกว่าวัน สีหน้าก็จะไม่ดีเช่นกัน!
“กลับไปพักผ่อนก็หายแล้ว” เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม หลิวตงเยว่เดินเข้ามา และเอ่ยเสียงเบาว่า “คุณชายใหญ่ ท่านหญิง ซื่อจื่อ ไช่ซวงรองของกองบัญชาการกำลังสำรองส่านซีขอพบขอรับ” พอเอ่ยจบ ก็กลัวว่าเจียงลวี่จะไม่รู้จักตัวตนของไช่ซ
