วง จึงอธิบายว่า “เขาเป็นหลานชายของไช่ติ้งจงจิ้นอันโหวขอรับ”
เจียงลวี่ไม่ใช่คนหยิ่งยโสโอหัง ตรงกันข้าม แม้รูปร่างหน้าตาของเขาจะสุภาพ แต่นิสัยกลับเปิดเผยตรงไปตรงมามาก นี่ทำให้เขายิ้มออกมาแฝงความเชี่ยวชาญเล็กน้อย และดึงดูดคนมาก จนกลายเป็นหนุ่มรูปงามที่ค่อนข้างโดดเด่นในเมืองหลวง
“เช่นนั้นก็พามาพบเถอะ!” เขาเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ
เขาเกิดในตระกูลที่ร่ำรวย ตั้งแต่เขารู้ความ ก็มีคนอยากรู้จักเขานับไม่ถ้วนทุกวัน หากเขาคิดเล็กคิดน้อยทุกเรื่อง ก็คงตายไปตั้งนานแล้ว ยิ่งกว่านั้นไช่ซวงผู้นี้เป็นเพื่อนขุนนางของหลี่เชียน อย่างไรเขาก็ต้องไว้หน้าหลี่เชียนเล็กน้อยเช่นกัน
เจียงเซี่ยนไม่อยากเจอไช่ซวง
นางจึงหลบไป
ไช่ซวงเจอเจียงลวี่ ก็ไม่ได้ประจบประแจงเหมือนคนอื่น ทว่าเหมือนคนที่เจอคนรู้จักเก่าในต่างถิ่น คุยกับเจียงลวี่อย่างสุภาพและยังคงอารมณ์ขันด้วยท่าทางเหมาะสมพักหนึ่งก็บอกลา จนวันรุ่งขึ้นตอนที่เจียงลวี่คุยกับเจียงเซี่ยนตอนที่เบื่อระหว่างทางและเอ่ยถึงไช่ซวง ก็ประทับใจในตัวเขาทีเดียว และเตือนเจียงเซี่ยนว่า “แม้ทั้งสองตระกูลจะมีจุดยืนแตกต่าง แต่ตอนที่ไม่เกี่ยวพันถึงความเป็นความตาย ก็ไม่จำเป็นต้องเห็นคนอื่นและตั้งหนามขึ้นมาเหม
