มายกลับไปด้วย ยังต้องเก็บของอีก”
หลี่เสว่ยิ้มพลางขานรับ และส่งหลี่หลินออกไปข้างนอก
วันรุ่งขึ้น นางไปบอกลาเจียงเซี่ยน
เจียงเซี่ยนไม่ต้องถามก็รู้ว่านี่เป็นความคิดของหลี่หลิน นางไม่ค่อยพอใจ ทว่าก็ไม่อยากทำให้หลี่เสว่ลำบากใจเช่นกัน จึงยิ้มพลางกำชับนางนานมาก แล้วให้นางอยู่รับประทานอาหารก กลางวัน และเชิญหลี่ตงจื้อมาอยู่เป็นเพื่อน
ส่วนหลี่จี้ที่ได้ข่าวแล้วก็วิ่งไปหาหลี่หลิน
หลี่หลินกำลังเก็บของ
หลี่จี้ลากเขาไปข้างๆ แล้วมอบสี่สิ่งล้ำค่าในห้องหนังสือที่ฮ่วนฮวาจี้ผลิตเพียงผู้เดียวให้เขา และบอกเขาอย่างรู้สึกเสียใจว่า “ตอนที่ท่านหมั้น ข้ากลับไปไม่ทัน นี่เป็นของขวัญ จากข้า พี่ใหญ่อย่าได้เกรงใจข้าเด็ดขาด”
สี่สิ่งล้ำค่าในห้องหนังสือชุดนี้ที่ฮ่วนฮวาจี้ผลิตเป็นรุ่นพิเศษ ว่ากันว่าทั้งหมดทำแค่หนึ่งหมื่นชุด ด้านนอกเป็นกล่องไม้หวงหยางสลักลายที่หายาก ด้านในเป็นกระดาษเฉิงซิน จา านฝนหมึกตวน หมึกฮุย และพู่กันหู[1] ชุดหนึ่งอย่างน้อยก็ต้องใช้เงินสามสิบตำลึงเช่นกัน
หลายปีก่อนหลี่หลินก็เริ่มเรียนพร้อมกับหลี่เชียนเช่นกัน เพียงแต่ไม่ได้ยืนหยัดที่จะเข้าร่วมการสอบขุนนางเหมือนหลี่เชียน จึงชอบพวกของใช้ที่ม
