ยใจ
“เด็กดี!” หลี่เชียนสูดหายใจลึกอีกครั้ง “อย่าขยับมั่วซั่ว!”
มือที่เขาวางอยู่ตรงเอวของนางไม่กล้าก้าวไปอีกขั้นด้วยซ้ำ
หลี่เชียนกลัวว่าจะควบคุมไม่ไหวจนทำสิ่งที่ทำให้ตนเองเสียใจ
เขาทั้งรู้สึกมีความสุขและเจ็บปวด
มีความสุขที่เจียงเซี่ยนอยู่ในอ้อมแขนของเขา เจ็บปวดที่เขาไม่ควรคิดหาทางนอนในผ้าห่มผืนเดียวกับเจียงเซี่ยน
เจียงเซี่ยนเหมือนยังงุนงงเล็กน้อย แต่เขากลับเคยถูกคนสอนก่อนแต่งงาน ถึงจะไม่เคยมีประสบการณ์ เพียงแค่ภาพวาดไม่กี่ภาพ กลับเล่าเรื่องของชายหญิงได้ชัดเจนมาก บิดาของเขากลัวเขา าไม่เข้าใจ ยังหาชายหญิงคู่หนึ่งมาเตรียมแสดงให้เขาดูด้วย หากไม่ใช่ว่าเขาขี้อาย และปฏิเสธอย่างเด็ดขาด ก็คงจะได้ดูภาพการเสพสังวาสหลายรอบแล้ว
พอคิดถึงเรื่องพวกนี้ หัวใจของเขากลับค่อยๆ สงบลง
เจียงเซี่ยนเด็กเกินไป
การให้กำเนิดเร็วเกินไปจะทำให้ผู้หญิงเสียชีวิตก่อนวัยอันควร
เขาอยากอยู่กับเจียงเซี่ยนจนแก่เฒ่า ไม่ได้อยากได้ความสุขในเวลานี้
หลี่เชียนกอดเจียงเซี่ยนแน่นขึ้น และกระซิบข้างหูนางว่า “เด็กดี ข้าคิดถึงเจ้ามาก เจ้าคิดถึงข้าหรือไม่? เจ้าก็ให้ข้ากอดสักครู่…”
ในน้ำเสียงของเขาเจือความเจ็บปวดที่ไม่ได้ในสิ่งที่ต้
