นั่งลงข้างกายฮูหยินเหอทันที และเอ่ยว่า “ข้าอยากปรึกษาเรื่องสินเดิมของถงเหนียงกับเจ้าหน่อย!”
ตระกูลจินกำหนดแล้วว่าจะมามอบสินสอดวันที่ยี่สิบสองเดือนสิบสอง
เวลานี้ในสายตาของฮูหยินเหอ ไม่มีเรื่องที่สำคัญมากกว่านี้แล้ว
ฮูหยินเหอมองเกาเมี่ยวหรงอย่างรู้สึกเสียใจ
เกาเมี่ยวหรงได้ยินคำพูดของป้าเหอก็สามารถเข้าใจความหมายอันลึกซึ้งได้ จึงรีบลุกขึ้นบอกลา
เพียงแต่เท้าหน้าของนางเพิ่งจะก้าวออกจากห้อง เท้าหลังยังอยู่ในห้อง ก็ได้ยินฮูหยินเหอเอ่ยอย่างร้อนรนแล้วว่า “สินเดิมของถงเหนียงเป็นอย่างไรบ้าง? ยังขาดอะไรอย่างนั้นหรือ?”
ป้าเหอเอ่ยด้วยรอยยิ้มอย่างไม่รีบร้อนว่า “ก็ไม่ได้ขาดอะไรเช่นกัน เพียงแค่กลัวว่าข้าจะยุ่งจนเลอะเลือนไปชั่วขณะและลืมของเล็กๆ น้อยๆ วันนี้จึงตั้งใจเอารายการสินเดิมของนางมาให ห้เจ้าตรวจสอบให้ข้าหน่อยโดยเฉพาะ”
“โธ่ ข้าก็ไม่รู้เรื่องพวกนี้เหมือนกัน!” ฮูหยินเหอพูดอยู่ ทว่ากลับรับรายการที่ป้าเหอยื่นไปอย่างไม่เกรงใจแม้แต่นิดเดียว
—————————————————–
ทางเจียงเซี่ยนไปพบหลี่ฉางชิงทันที
“สุภาษิตกล่าวไว้ดี น้ำไหลลงสู่ที่ต่ำ คนเดินไปสู่ที่สูง ตระกูลหล
