้ม แล้วก็ฉวยโอกาสเอ่ยเรื่องอนาคตของหลี่เชียน “เจ้าคิดจะอยู่ที่กองบัญชาการซานซีหรือ? ตามกฎของราชสำนัก ขุนนางต้องรับราชการที่ที่ห่างจากบ้านห้าร้อยลี้ ตระกูลของพวกเจ้าได้กลับซานซี เป็นเพราะเฉาไทเฮา ถือว่าเป็นกรณีพิเศษ แต่ข้ากังวลว่าหลังจากจ้าวอี้จัดการเรื่องในราชสำนักเรียบร้อยแล้ว จะจัดการขุนนาง เจ้าจะเปลี่ยนที่เป็นขุนนางหรือไม่ แบ่งความเสี่ยงกับท่านพ่อสักหน่อย”
หลี่เชียนคิดว่าเจียงเซี่ยนไม่มีทางที่จะพูดจาไร้สาระในเรื่องสำคัญกับเขา
เขาอึ้งไปเล็กน้อย และเอ่ยว่า “เจ้าได้ยินข่าวอะไรมาหรือเปล่า?”
เจียงเซี่ยนติดต่อกับเจียงลวี่ไม่มากนัก ทว่าเขียนจดหมายติดต่อกับเฉาเซวียนและไป๋ซู่อย่างใกล้ชิดมาก และเรื่องของเวินเผิงก็ฝากให้เฉาเซวียนออกหน้าเช่นกัน ระหว่างเจียงเซี่ยนกับเฉาเซวียนเหมือนมีสายสัมพันธ์ล่องหน ทำให้สองคนนี้มักจะเดินไปในทางเดียวกันในหลายๆ เรื่อง
อาจจะเป็นเพราะพวกเขาเป็นคนที่เติบโตมาในสภาพแวดล้อมแบบเดียวกัน?
หลี่เชียนพึมพำอยู่ในใจ
ประสบการณ์ในชาติก่อนบอกเจียงเซี่ยนว่า หลี่เชียนไม่ใช่คนที่ได้ยินข่าวเล็กน้อยก็คล้อยตามและพูดจาเกินจริงอย่างสุดกำลัง นางคิดได้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเขาจะถามนาง ดังนั้นนางจึ
