ั้นทำจากไม้ไผ่ และขัดจนเกลี้ยงเกลา ไม่รู้ว่าข้างในใส่อะไรไว้ มันส่งกลิ่นที่บอกไม่ถูก ทั้งไม่ทำให้คนชอบและไม่ทำให้คนเกลียดออกมา
หลี่เชียนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ยาเม็ดโกฐจุฬาลัมพา!”
ยาเม็ดโกฐจุฬาลัมพาใช้สำหรับป้องกันยุง
เจียงเซี่ยนไม่ถามก็รู้ว่าสิ่งนี้ใช้สำหรับทำอะไรแล้วเช่นกัน
หลี่เชียนยิ้มและเอ่ยว่า “ข้าเป็นคนขอให้ท่านหมอฉางช่วยทำให้ ไม่รู้ว่าผลเป็นอย่างไร วันนี้จะได้ลองดูพอดี”
เจียงเซี่ยนยิ้มพลางพยักหน้า และเป็นครั้งแรกในชีวิตที่คล้องแขนของหลี่เชียนเอง
หลี่เชียนยิ้ม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และคุยเล่นกับเจียงเซี่ยน พลางไปที่ศาลาริมน้ำ
ศาลาริมน้ำในตอนกลางคืน ดอกไม้โรยไปครึ่งหนึ่งแล้ว ทว่ากลิ่นหอมอันเข้มข้นของดอกบัวกลับยังคงกระจายไปรอบด้านเช่นเดิม ทันใดนั้นทั้งสองคนก็ไม่คิดอะไรทั้งนั้น พวกเขาค่อยๆ เดินเล่นไปตามทางเดินหินของสระบัวอย่างเงียบๆ รอบหนึ่ง ถึงจะกลับห้องไปหวีผมและล้างหน้า
คืนนั้นเจียงเซี่ยนไม่ได้นอนหงายอย่างเรียบร้อยเหมือนเช่นเคย แต่นอนตะแคงกอดเอวของหลี่เชียน ฝังศีรษะไว้ในอ้อมกอดของเขา และหลับไปอย่างเร็วมาก
จู่ๆ หลี่เชียนก็คิดว่า ในเมื่อเขารับปากตระกูลเจียงแล้วว่าจะไม่แต
