! ต่อไปมีงานเลี้ยงอะไรอีก ก็ต้องระวังเรื่องจำนวนคนแล้ว อย่าทำให้เกิดเรื่องแบบวันนี้อีก!”
คุณหนูสามซือกับเกาเมี่ยวหรงขานรับอีกครั้ง และบอกลาฮูหยินซือ
ทั้งสองออกจากเรือนหลัก เกาเมี่ยวหรงก็บอกลาคุณหนูสามตระกูลซือ “เย็นแล้ว เดิมทีอยากอยู่ที่เรือนของเจ้า ช่วยเจ้าเก็บพวกภาชนะสำหรับงานเลี้ยงเข้าคลังหมดแล้วถึงจะกลับ ใครจะรู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ ข้าต้องกลับไปก่อนแล้ว จึงช่วยงานนี้ไม่ได้แล้วเช่นกัน คงต้องค่อยมาเยี่ยมเจ้าวันหลังแล้ว”
เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น คุณหนูสามตระกูลซือก็อารมณ์เสียมากเช่นกัน ทว่านางยังคงรู้สึกขอบคุณที่เกาเมี่ยวหรงช่วยเหลือสองวันนี้มาก จึงเอ่ยรั้งเกาเมี่ยวหรงไว้อย่างจริงใจ “ไม่อย่างนั้นคืนนี้ท่านก็อย่ากลับเลย นอนที่เรือนของข้านี่แหละ ท่านกลับไปตอนนี้ ไม่แน่ท่านหญิงเจียหนานอาจจะยังไม่หายโกรธ และกำลังรอพาลใส่คนอยู่ก็ได้? ท่านหลบภัยอยู่ที่เรือนของข้าแล้วค่อยกลับไปดีกว่า!”
พวกนางต่างรู้ดีอยู่แก่ใจว่า เวลานี้ตระกูลจวงกับตระกูลหลี่สร้างความแค้นกันแล้ว อาของเกาเมี่ยวหรงเป็นกู้ช่วยของตระกูลหลี่ แต่นางกลับลังเลที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขกับหลี่ตงจื้อ ตระกูลหลี่จะต้องคิดกับนางอย่างแน่นอน
“ไ
