อีกหลังอยู่ทางตะวันตก จึงให้หลี่ฉางชิงอยู่ฝั่งตะวันออก และพวกเขาเลือกฝั่งตะวันตก แต่ใครจะรู้ว่าฝั่งตะวันตกกลับเย็นสบายกว่าฝั่งตะวันออก ก่อนที่จะเข้ามาอยู่ ก็ไม่มีใครรู้ทั้งนั้น!
เจียงเซี่ยนจึงยิ้มและเอ่ยกับฮูหยินเหอว่า “ไม่อย่างนั้นต่อไปตอนเที่ยงท่านก็มาพักผ่อนที่เรือนของข้าเถอะ!”
“ไม่ต้อง ไม่ต้อง!” ฮูหยินเหอคิดว่าเรือนตะวันออกกับเรือนตะวันตกต่างก็ซื้อของคนอื่นมา ฝั่งไหนอยู่สบาย นั่นเป็นเจตจำนงของสวรรค์ อย่างไรนางก็ไม่อาจมารบกวนเจียงเซี่ยนบ่อยๆ เพราะเรื่องนี้ได้ “ที่เรือนของข้าก็ดีมากเหมือนกัน ข้าชอบดอกโบตั๋นสองดอกในลานของห้องหลักมาก ไว้ตอนที่ดอกไม้บาน ข้าจะให้สาวใช้เด็ดมาให้ท่านติดเล่นสักสองสามดอก”
เจียงเซี่ยนอดที่จะถอนหายใจในใจไม่ได้ นึกถึงชาติก่อนไป๋ซู่แต่งงานแล้ว ฮูหยินเฒ่าจิ้นอันโหวโกรธไป๋ซู่เพราะของว่างที่ในวังมอบให้เป็นรางวัลสองกล่อง ตั้งแต่นั้นมาความสัมพันธ์ของแม่สามีกับลูกสะใภ้ก็ไม่มีช่วงเวลาที่ดีอีกเลย
ถึงแม้ฮูหยินเหอจะมีข้อบกพร่องมากมาย ทว่ากลับเป็นมิตรกับคนมาก แค่เพียงเรื่องนี้ นางก็ควรดีกับฮูหยินเหอเช่นกัน
ตอนเย็นหลี่เชียนกลับมาอย่างเต็มไปด้วยเหงื่อทั้งตัว เขาเปลือยท่อนบนและ
