าบ้วนปากเสร็จแล้ว และเลิกผ้าห่มขึ้นเตียงแล้ว “รีบนอนเถอะ พรุ่งนี้ข้ายังต้องไปส่งเซี่ยหยวนซีกับอวิ๋นหลินแต่เช้าอีก จะได้บอกพวกเขาด้วยว่าหลังจากไปฝูเจี้ยนแล้วต้องไปหาใคร หากเจอเรื่องอะไรก็มีคนช่วยเหลือเช่นกัน”
ฝูเจี้ยนเป็นเขตอิทธิพลของจ้าวเซี่ยว
หากถูกจ้าวเซี่ยวจับได้…
เจียงเซี่ยนถูกเรื่องนี้ดึงดูดความสนใจทันที จึงไม่มีเวลาไปคิดเล็กคิดน้อยเรื่องเมื่อครู่กับหลี่เชียนแล้วเช่นกัน
นางเอ่ยว่า “เซี่ยหยวนซีกับอวิ๋นหลินติดตามเจ้ามาตลอดตั้งแต่ฝูเจี้ยนใช่หรือไม่? เช่นนั้นพวกเขาก็น่าจะมีคนสนิทที่ฝูเจี้ยนเยอะมากใช่หรือไม่? เจ้าส่งพวกเขาไป จะทำได้หรือ?”
หลี่เชียนอึ้งไปเล็กน้อย
เขาหยิบเรื่องนี้มาพูดตอนนี้ เพราะไม่อยากให้เจียงเซี่ยนคิดเล็กคิดน้อยเรื่องเมื่อครู่กับเขาอีก ปรากฏว่าเจียงเซี่ยนไม่เพียงแต่ไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเขาต่อ ทว่ายังเป็นห่วงเขาขึ้นมาด้วย
เป่าหนิงของเขา มักจะใจดีแบบนี้เสมอ
ใจดีจนทำให้เขาปวดใจ
“พวกเขาจะเปลี่ยนการแต่งตัวให้เหมาะสม” หลี่เชียนอยากกอดและจูบนางเหมือนเมื่อครู่มาก แต่ก็กลัวว่านางจะโกรธอีก ความคิดวนเวียนอยู่ในสมอง กว่าจะรวบรวมสมาธิคุยกับเจียงเซี่ยนได้ก็ไม่ง่ายเลย “และพวกเขาก็รู
