้เช่นกันว่าปกติคนของตระกูลจ้าวชอบไปที่ไหน จะไม่ทำให้คนของตระกูลจ้าวรู้อย่างเด็ดขาด”
จ้าวเซี่ยวเชี่ยวชาญการบริหารหมิ่นหนาน ชาติก่อนนางรับรู้ได้ลึกๆ หลี่เชียนเอ่ยเช่นนี้ นางมองว่าประมาทศัตรูไปหน่อย
“ให้ตงเยว่ไปดีกว่ากระมัง?” เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็เอ่ยว่า “ให้เขาแต่งตัวเป็นเฒ่าแก่น้อยของร้านค้า ขอเพียงไม่เจอจ้าวเซี่ยว ก็จะไม่เป็นไร”
ไม่อย่างนั้นคนที่คุมงานไม่เซี่ยหยวนซีก็อวิ๋นหลิน หากเจอคนที่ความคิดรอบคอบ จะต้องมีพิรุธอย่างแน่นอน
และพวกเขาพาตงเยว่ออกไปเดิน จะได้เปิดหูเปิดตา ต่อไปก็จะช่วยนางจัดการสินเดิมได้ดีขึ้น
หลี่เชียนคิดแล้วก็รู้สึกว่าหากหลิวตงเยว่ไป ก็แก้ปัญหาที่แก้ยากข้อหนึ่งให้เขาจริงๆ “เดิมทีข้ายังคิดว่าจะให้จินเฉิงไป แต่ถึงอย่างไรจินเฉิงก็เป็นคนของตระกูลจิน เรื่องบางเรื่องเวลานี้ยังไม่สะดวกให้พวกเขารู้ หากตงเยว่ไปก็เหมาะสมที่สุดแล้ว พวกเราสามารถให้เขาแต่งตัวเป็นลูกชายคนเล็กที่ท้าทายลูกชายคนโตหลานชายคนโตของตระกูล ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง แอบเอาสินค้าในตระกูลออกมาแลกเป็นเงินสด และยังสามารถปิดบังตัวตนของตนเองได้อย่างชอบธรรมด้วย”
เจียงเซี่ยนพยักหน้าไม่หยุด
ทุกครั้งที่นางมีความ
