กที่พวกเราอยู่ รถม้าเพียงแค่ครึ่งก้านธูป นั่งเกี้ยวสามารถผ่านตรอกเล็กได้ สุดท้ายก็แค่สองถ้วยชาอยู่ดี แต่หากเจ้าอยากออกไปข้างนอก ข้างกายต้องพาองครักษ์ไปด้วยอีกสองสามคน เจ้าอย่ามองว่าตอนนี้ไท่หยวนเจริญรุ่งเรืองขนาดนี้ มันก็เป็นหนึ่งในเมืองเก้าเมืองที่ตั้งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์ต่อเนื่องกันตามแนวป้องกันของกำแพงเมืองจีนทางภาคเหนือเช่นกัน ไม่เพียงแต่มีสายลับของชนกลุ่มน้อยทางเหนือ ยังมีพวกโจรลู่หลินด้วย ฐานะของเจ้าอ่อนไหวเกินไป ต้องระวังถึงจะถูก”
“พูดถึง ก็โทษสินเดิมสามร้อยหกสิบหีบนั่น” เจียงเซี่ยนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยอย่างโมโหว่า “ข้าคิดดูแล้วก็รู้สึกเหมือนตนเองนอนอยู่ท่ามกลางทอง เงิน ไข่มุก และอัญมณี ต้องมีสักวันที่จะเดือดร้อนเพราะของนอกกายพวกนั้น”
หลี่เชียนหัวเราะเสียงดัง
นอนอยู่ท่ามกลางทอง เงิน ไข่มุก และอัญมณี เป่าหนิงพูดจาตลกจริงๆ…ทว่าหากเป่าหนิงนอนอยู่ท่ามกลางเงินทองที่แวววาวจริงๆ เรือนร่างที่เปลือยเปล่าขาวสะอาดราวกับหยก…
หลี่เชียนคิดว่าหากตนเองคิดต่อไปอีกอาจจะเลือดกำเดาไหลได้
เขารีบหยุดจินตนาการในสมอง และไม่กล้าคิดไปทางนั้นอีกแล้ว คุยกับเจียงเซี่ยนตลอดทาง ในที่สุดก็ถึงบ้านที่ตั้งอยู่ที่ถนนตะวันตกหลังกองบัญชาการซานซีของตระกูลหลี่
เจียงเซี่ยนรู้สึกว่าตนเองตื่นเช้าไปหน่อย หลังจากคารวะหลี่ฉางชิงกับฮูหยินเหอแล้ว จึงคิดว่าจะกลับไปนอนอีกสักพัก
ส่วนหลี่เชียนถูกหลี่ฉางชิงรั้งไว้ที่ห้องหนังสือ
เจี
