ียว กำลังโวยวายให้ใต้เท้าฉีเลี้ยงเหล้าอยู่เจ้าค่ะ!”
เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็เอ่ยว่า “เขามาคนเดียวหรือ?”
เซี่ยงเอ๋อร์ยิ้มพลางเอ่ยว่า “เขายังพากุนซือคนหนึ่งและองครักษ์อีกหลายคนมาด้วยเจ้าค่ะ”
ตามหลักแล้ว โอกาสแบบนี้เขาควรจะพาหยางเหวินอิงมาถึงจะถูก…แสดงว่าความสัมพันธ์ของหยางเหวินอิงกับหม่าเซี่ยงหย่วนไม่ดีนัก!
เจียงเซี่ยนสมองกำลังแล่นอย่างเร็วมาก นางป้อนอาหารให้เจ้านกอย่างเหม่อลอย ทำให้เจ้านกกระพือปีกและร้องตลอด เสียงดังกังวาน นุ่มนวล และไพเราะราวกับเครื่องดนตรี
นางอดที่จะหัวเราะไม่ได้
นางชี้ทางให้หลี่เชียนอย่างชัดเจน ส่วนสุดท้ายควรจะทำอย่างไร ทำหรือไม่ทำ นั่นก็เป็นเรื่องของหลี่เชียนแล้ว
เพราะการปรากฏตัวของนาง เฉาไทเฮาถึงมีชีวิตอยู่ต่อไป
ใครจะรับประกันได้ว่าหลี่เชียนจะได้ไม่รับผลกระทบ?
บางทีเขาเป็นบุรุษธรรมดาทั่วไป และใช้ชีวิตธรรมดาๆ กับนาง นางกลับจะมีความสุขมากกว่า
เจียงเซี่ยนแหย่ให้นกร้อง
อีกสองวันก็เข้าสู่เดือนห้าแล้ว วงการราชการซานซีต่างรู้แล้วว่าหลี่เชียนลูกชายคนโตของหลี่ฉางชิงที่เคยเป็นองครักษ์ในวังได้รับความโปรดปรานจากเฉาไทเฮา นางเป็นคนตัดสินใจให้ท่านหญิงเจียหนานหมั้นกับหลี่เชียน
กองบัญชาการต้าถงมีผู้คนไปมาทุกวัน คนที่แสดงความยินดีหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย แม้แต่เจียงลวี่ก็ตะโกนเสียงดังว่าทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน และหลบไปอยู่เป็นเพื่อนฮูหยินฝางที่เรือนด้านในแล้ว
เจียงเซี่ยนอ้างว่าตนเองเป็นเด็กส
