างไร รถม้าก็ถึงประตูข้างของเรือนด้านหลังของกองบัญชาการต้าถงแล้ว
ฮูหยินฉีช่วยเลิกม่านขึ้นให้ฮูหยินฝางด้วยตนเอง
เจียงเซี่ยนกดเรื่องที่จะถามลงไปยังก้นบึ้งของหัวใจ และลงจากรถม้า ประคองฮูหยินฝางไปยังห้องพักแขกที่อยู่ข้างนาง ส่วนไป๋ซู่นั้นถูกจัดให้อยู่ห้องข้างตะวันออกของห้องพักแขกของเจียงเซี่ยน
เจียงลวี่กับหลี่เชียนมาคารวะฮูหยินฝาง
ฮูหยินฝางยิ้มตาหยีและมอบสี่สิ่งล้ำค่าในห้องหนังสือให้หลี่เชียนชุดหนึ่งเป็นของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรก
หลี่เชียนก็รู้สึกกังวลและไม่ค่อยสบายใจทันที
ตระกูลเจียงเป็นครอบครัวตระกูลขุนนางมาอย่างยาวนาน มอบของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรกแบบนี้ให้ลูกเขยก็อาจจะแลดูเฉยเมยไปหน่อย
ฮูหยินฝางรีบมาจากเมืองหลวง อาจจะแสดงถึงท่าทีของเจียงเจิ้นหยวนกับไทฮองไทเฮา เขาสงสัยว่าไทฮองไทเฮาหรือเจียงเจิ้นหยวนไม่พอใจกับการแต่งงานนี้
ทว่าฮูหยินฝางวางตัวสนิทสนมมาก นางเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เพราะรีบมา จึงไม่ได้เตรียมของดีมาให้เจ้า ทำให้เจ้าน้อยใจแล้ว ไว้วันหลังค่อยชดเชยให้เจ้า”
หลี่เชียนเอ่ยอย่างถ่อมตนว่า “ฮูหยินพูดอะไรกัน ทุกอาชีพล้วนต่ำต้อย มีแต่การเรียนหนังสือและเข้ามาเป็นขุนนางในราชสำนักเท่านั้นที่เป็นทางที่ถูกต้อง แม้สี่สิ่งล้ำค่าในห้องหนังสือนี้จะดูธรรมดา แต่กลับเป็นของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับการพบกันครั้งแรก ข้าชอบมาก รบกวนฮูหยินแล้วขอรับ”
วาจาคมคาย!
ฮูหยินฝางแอบพยักหน้า และยกชาขึ้นมาดื่มอึก
