ยหนาน แต่วันนี้จินเซียวกลับดึงอ๋องเหลียวเข้ามาพัวพัน ข้าก็ยิ่งแน่ใจแล้ว”
เจียงเจิ้นหยวนได้ยินแล้วสีหน้าก็แลดูลุ่มลึกเล็กน้อย
เติ้งเฉิงลู่จดจ่ออยู่แต่กับสิ่งที่ตนเองจะพูด จึงไม่ได้สนใจสิ่งเหล่านี้ เขาเอ่ยว่า “คนธรรมดามากมายทั่วใต้หล้าวิ่งเต้นเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง”
“หลังจากท่านหญิงหายตัวไป ข้าก็คิดเรื่องนี้อยู่ตลอด”
“ไม่ว่าใครจะลักพาตัวท่านหญิงไป ก็ต้องเป็นเพราะจะได้ประโยชน์จากเรื่องนี้อย่างแน่นอน”
“ไม่เกิดเรื่องกับท่านหญิงก่อนหน้านี้ แต่ดันเกิดเรื่องตอนกำลังคุยเรื่องแต่งงาน เช่นนั้นเรื่องที่ท่านหญิงหายตัวไป ก็เป็นไปได้มากกว่าจะเกี่ยวข้องกับการแต่งงานของท่านหญิง”
“คนๆ นั้นสามารถพาท่านหญิงไปอย่างเงียบๆ ได้ ก็ต้องมีคนคอยแอบร่วมมืออยู่ในหมู่บ้าน ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางที่จะพาท่านหญิงไปโดยที่ไม่ผิดสังเกตได้”
“ตอนนั้นที่หมู่บ้านมีคนเจ็ดคน ได้แก่ ข้า ท่านพี่เจียง ท่านพี่หวัง ท่านพี่เฉา ซื่อจื่อจิ้งไห่โหว จินเซียว และท่านหญิงชิงฮุ่ย”
“ไม่มีทางเป็นซื่อจื่อจิ้งไห่โหว เพราะเขากับท่านหญิงแลกเปลี่ยนเทียบขอพบกันแล้ว เกิดเรื่องกับท่านหญิง มีแต่จะเป็นผลเสียกับเขา”
“รองลงมาคือท่านหญิงชิงฮุ่ย”
“นางกับท่านหญิงรักใคร่กันเหมือนพี่น้อง และคนที่นางแต่งงานด้วยคือท่านพี่เฉา เกิดเรื่องกับท่านหญิง นางยังมีประโยชน์อันใดกับตระกูลเฉา?”
“และข้าสืบมาแล้ว คนรับใช้ข้างกายท่านหญิงชิงฮุ่ยไม่มีใครเคยเดินออกจากเรือนด้า
