ียงเซี่ยนนวดขมับ
นิสัยของคนล้วนได้รับการปลูกฝังอย่างช้าๆ
ตะวันตกเฉียงเหนือเกิดภัยแล้งตามธรรมชาติสามปีสามเดือน คนทั้งหมดสี่หมื่นคนจากพันธมิตรสิบสองชนกลุ่มน้อยทางเหนือลงใต้ ต้าถงกับเมืองเซวียนรายงานสถานการณ์เร่งด่วนและขอความช่วยเหลือ
ก่อนหน้านี้น้องชายของคนสกุลฟางใส่ร้ายหม่าเซี่ยงหย่วนแม่ทัพเมืองเซวียน ภรรยาและลูกชายของหม่าเซี่ยงหย่วนตายอย่างอนาถ เขาจึงไปพึ่งพาอาศัยชนกลุ่มน้อยทางเหนือ
น้องชายของคนสกุลฟางเป็นแม่ทัพเมืองเซวียน
ทว่ากองทัพข้าศึกประชิดเมืองแล้ว เขากลับหดหัวอยู่ในเมืองไม่ยอมออกรบ
สถานการณ์การรบที่เมืองเซวียนน่าอนาถและดุเดือด
หากเมืองเซวียนถูกยึด ต้าถงจะเป็นอันตราย
ฉีเซิ่งที่ดำรงตำแหน่งแม่ทัพต้าถงในตอนนั้นไม่มีทางเลือก จึงจำเป็นต้องส่งผู้บัญชาการหลี่เชียนมุ่งหน้าไปช่วยรบ
หลี่เชียนนำทหารม้าห้าร้อยนายทะลวงเข้าไปในวงล้อมของศัตรูด้วยตนเอง ส่วนฉีเซิ่งโจมตีด้านหน้า ทั้งสองคนร่วมมือกันกวาดล้างกำลังคนของชนกลุ่มน้อยทางเหนือไปก่อนหนึ่งหมื่นคน หลังจากนั้นหลี่เชียนก็พาทหารม้าสามพันนายไปสังหารทหารของชนกลุ่มน้อยทางเหนือที่แตกทัพอีกหนึ่งหมื่นคนแถวฉงหลี่
สังหารทั้งหมด
ด้วยการตัดศีรษะ
เหลือเพียงม้าศึกที่ไร้เจ้าของ
ตั้งแต่นั้นมาหลี่เชียนก็มีชื่อเสียงขึ้นมาในทันใด
ในหมู่ขุนนางฝ่ายบู๊ได้ชื่อว่า ‘ไป๋ฉี่น้อย’ ในหมู่ขุนนางฝ่ายบุ๋นมีฉายาว่า ‘อู่อันจวิน’
น้องชายของคนสกุลฟางตกใจกลัวเป็นอย่างมาก จนไม
