เล็กที่ตั้งฉากกั้นไว้ข้างๆ “ทำอาหารที่เหมือนกับข้างนอกไว้โต๊ะหนึ่ง แต่ของพวกเจ้าปริมาณน้อยหน่อย หากรู้สึกว่าถูกปาก ก็ค่อยให้คนเพิ่มอาหาร”
คนในวังจะไม่เปิดเผยความชอบของตนเองง่ายๆ เจียงเซี่ยนกับไป๋ซู่ต่างเติบโตในวัง ประกอบกับติดต่อกับเจียงลวี่น้อย เจียงลวี่จึงไม่รู้เลยว่าทั้งสองคนชอบกินอะไร
ทั้งสองคนยิ้มและขอบคุณ
เจียงลวี่ออกจากโถงบุปผาเล็ก
เจียงเซี่ยนก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ และเอ่ยกับไป๋ซู่เสียงเบาว่า “คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเฉาเซวียนยังมีช่วงเวลาที่อายด้วย ข้าเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลย”
ไม่ว่าจะชาติก่อนหรือชาตินี้
ไป๋ซู่ก็หน้าแดงขึ้นมาเช่นกัน และเม้มปากยิ้ม
ด้านนอกก็เริ่มรับประทานอาหารเที่ยงอย่างสนิทสนม
ตอนหลังไปถึงขั้นเริ่มเล่นทายนับนิ้ว
เจียงเซี่ยนกับไป๋ซู่เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ทั้งสองคนรับประทานอาหารเสร็จแล้วก็ไม่อยากไปเช่นกัน จึงนั่งฟังพวกเขาหัวเราะเสียงดังโหวกเหวกอยู่ตรงนั้น
จินเซียวเหมือนจะเก่งมาก เขาชนะจ้าวเซี่ยวได้ทุกตา ทว่าจ้าวเซี่ยวยังคงบาดเจ็บอยู่ จึงขอให้เติ้งเฉิงลู่ช่วยดื่มเหล้าแทนเขา ปรากฏว่าเติ้งเฉิงลู่ก็คออ่อนเหมือนกัน ทั้งสองคนร่วมมือกันแล้วก็พอจะรับมือจินเซียวได้เพียงครู่หนึ่ง เขายังไม่ยอมปล่อยเจียงลวี่กับเฉาเซวียนไป บรรยากาศเหมือนรับศึกสี่ด้านเพียงลำพังมาก
เจียงลวี่ก็เหมือนจะคอแข็งมากเช่นกัน เขาชนะเยอะแพ้น้อย จึงดูอยู่ข้างๆ อย่างเอื่อยเฉื่อย และคอยเอ่ยแทรกและซ้ำเติมตล
