สองเดือนสองจะให้ข้ารับเจ้าออกจากตำหนักไปเที่ยวสักสองสามวันหรือไม่?”
“ไม่ต้องแล้ว!” เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ข้าอยู่เป็นเพื่อนไทฮองไทเฮาในวังดีกว่า!”
หากเรื่องราวเป็นไปตามชาติก่อน วันที่สองเดือนสองนั้น แม่นมฟางจะโยนประทัดลูกใหญ่ใส่ทุกคน นางต้องอยู่เป็นเพื่อนข้างกายท่านยายและปลอบใจท่านยาย!
ฮูหยินเจิ้นกั๋วกงก็ไม่บังคับนางเช่นกัน
—
สองวันต่อมา เจียงเจิ้นหยวนมาพบเจียงเซี่ยน
หลังจากเจียงเจิ้นหยวนคารวะไทฮองไทเฮาก็ถูกไทฮองไทเฮารั้งไว้คุยโดยไม่ให้เจียงเซี่ยนรู้ แล้วเจียงเจิ้นหยวนถึงมาเจอเจียงเซี่ยน
เจียงเซี่ยนสงสัยว่าไทฮองไทเฮาคุยกับเจียงเจิ้นหยวนเรื่องที่นางเลือกสามี นางอยากถามลุงใหญ่ของตนเอง ก็กลัวเจียงเจิ้นหยวนจะถามว่านางมีคนที่ชอบหรือไม่…จึงจำต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้ และเอ่ยถึงสาเหตุที่เชิญเขามา “…หากเฉาไทเฮาเสนอให้ตระกูลหลี่กลับไปซานซี ท่านจะคิดหาทางช่วยพวกเขาหรือไม่?”
เจียงเจิ้นหยวนพึมพำเล็กน้อย และเอ่ยว่า “เจ้ากลัวฝ่าบาทจะคิดได้และจัดการตระกูลหลี่หรือ?” เขารู้สึกว่าเจียงเซี่ยนใส่ใจตระกูลหลี่มากเกินไปหน่อยแล้ว “ตระกูลหลี่ก็เพียงแค่บังเอิญ สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ข้างหน้าคืออะไร พวกเขาน่าจะรู้ดี ตอนนั้นถึงจะไม่มีตระกูลหลี่ ก็มีตระกูลอื่นยินดีร่วมมือกับเราเก็บเฉาไทเฮาไว้อยู่ดี เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้สึกละอายใจต่อตระกูลหลี่เพราะพวกเราใช้ตระกูลหลี่เป็นเครื่องมือ”
หากตระกูลเจียงสนับสนุนให้ตระกูลหล