ยงแต่ไม่รู้ว่าพอนางไปอยู่ข้างนอกแล้วยังจะได้เจอสภาพแวดล้อมที่เหมาะกับตนเองเหมือนอยู่ในวังหรือไม่!
อาจจะเพราะตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะให้เจียงเซี่ยนแต่งงานออกไปก่อนจ้าวอี้ตั้งฮองเฮา ไทฮองไทเฮาจึงเริ่มอาลัยอาวรณ์นางเป็นพิเศษ และให้เจียงเซี่ยนอยู่ด้วยตั้งแต่เช้าจรดค่ำ บางครั้งยังออกไปเดินเล่นในสวนดอกไม้เล็กๆ ของวังฉือหนิงเป็นเพื่อนเจียงเซี่ยน และสั่งให้นางเด็ดดอกเหมยสองกิ่งให้เจียงเซี่ยนเอากลับไปเลี้ยงในตำหนักด้วย
—
พอถึงวันที่แปด นึกไม่ถึงว่าจ้าวอี้จะออกราชโองการว่าจะไปเล่นบนน้ำแข็งที่ทะเลสาบสือช่าจริงๆ
หน่วยองครักษ์ กรมกลาโหม และกองบัญชาการปัญจทิศรักษานครรีบไปจัดการสถานที่และถนนที่ทะเลสาบสือช่า แต่เจียงเซี่ยนกลับขมวดคิ้วแน่น และบ่นต่อหน้าไป๋ซู่ว่า “ฝ่าบาทจะทำอะไรกันแน่? แบบนี้ก็ถือว่ารบกวนผู้อื่นเหมือนกันรู้ไหม?”
ทว่าไป๋ซู่กลับอ่านราชโองการที่คัดลอกส่งมาอย่างละเอียด และเอ่ยว่า “ไม่เพียงแต่เจ้ากับข้าต้องไป ท่านหญิงชิงอี๋ ไช่หรูอี้ของจิ้นอันโหว คุณหนูสองคนของตระกูลอันกั๋วกง คุณหนูใหญ่ของตระกูลอันลู่โหว คุณหนูสองคนของตระกูลราชเลขาธิการวัง และคุณหนูของตระกูลซูเพ่ยเหวินรองเสนาบดีกรมพิธีการ…ก็ต้องไปด้วยหมด”
ทั้งหมดเป็นเด็กสาวที่อายุเหมาะสม!
จ้าวอี้จะเลือกฮองเฮางั้นหรือ?
เจียงเซี่ยนกับไป๋ซู่อดที่จะแลกเปลี่ยนสายตากันไม่ได้
“เจ้าคิดจะทำอย่างไร?” ไป๋ซู่อดไม่ได้ที่จะเอ่ย
ฮ่องเต้จะเลือกฮองเฮาควร
