ยักหน้า
จ้าวอี้ลากเจียงเซี่ยนไปห้องอุ่นตะวันออกด้วยกัน “เสด็จย่ากำลังคุยกับอ๋องเหลียวอยู่ พวกเราก็ไปอยู่เป็นเพื่อนด้วยเถอะ!”
เจียงเซี่ยนไม่อยากให้จ้าวอี้นั่งอยู่ในห้องของตนเอง จึงตามจ้าวอี้ไปห้องอุ่นตะวันออก
ระหว่างทาง เจียงลวี่ถามนาง “เจ้าจะไปทะเลสาบสือช่ากับจ้าวอี้หรือไม่? หากเจ้าไม่อยากไปกับเขา ข้าจะคิดหาทาง แล้วถึงเวลานั้นข้าพาเจ้าไป”
เจียงเซี่ยนยิ้มและเอ่ยว่า “ท่านไปหรือไม่? หากท่านไปข้าก็ไป! ถึงอย่างไรข้าอยู่ที่ไหนก็เหมือนกัน พวกท่านไปเล่นบนน้ำแข็ง ข้าก็ผิงไฟอยู่ในห้องที่สร้างขึ้นชั่วคราว ไม่ออกมา ไปพอเป็นพิธีเท่านั้น”
เจียงลวี่หัวเราะเสียงเบา และเอ่ยว่า “ได้! ถึงเวลานั้นดูว่าเขาชวนใครไปบ้าง หากเป็นคนที่สนิทหมด พวกเราก็ไปพอเป็นพิธี”
หากไม่สนิท เขาจะให้น้องสาวของตนเองไปปรากฏตัวต่อหน้าธารกำนัลทำไมล่ะ!
เจียงเซี่ยนตอบตกลง ทั้งสองคนเข้าไปในห้องอุ่นตะวันออก
หวังจ้านอยู่ข้างกายอ๋องเหลียว
พอเห็นเจียงเซี่ยนเข้ามา สีหน้าของเขาก็ผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด จะเห็นได้ว่าเป็นห่วงเจียงเซี่ยนมากทีเดียว
เจียงเซี่ยนเห็นแล้วก็ลอบถอนหายใจ
หวังจ้านดีแค่ไหนจะมีประโยชน์อะไร ชาติก่อนคนที่เขาแต่งงานด้วยคือลูกสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกของตระกูลสือสำนักฮั่นหลิน แถมยังมีลูกชายหนึ่งคนลูกสาวหนึ่งคน
นางจะแย่งวาสนาในการแต่งงานของคนอื่นได้อย่างไรกัน!
เจียงเซี่ยนยิ้มให้หวังจ้าน และหลังจากนั้นก็ไม่ได้มองพวกเขาอีก
