ห้พี่ชายของตนเอง ทว่ายังให้เกียรติเจ้าสาวด้วย”
เรื่องแบบนี้เป็นสิ่งที่จ้าวอี้ชอบทำที่สุด เขาเสนอมอบงาช้างแกะสลักรูปฮกลกซิ่วในท้องพระคลังของตนเองให้ไป๋ซู่เป็นของขวัญแต่งงานทันที
ไทฮองไทเฮาพอใจมาก และเอ่ยถึงงานเลี้ยงรวมตัวทุกคนในครอบครัววันส่งท้ายปีเก่าปีนี้ “หม่อมฉันอายุมากแล้ว ก็ไม่ไปแล้ว หม่อมฉันจะให้ต้าจั่งเฉียนอันคุมงานแล้วกัน”
องค์หญิงต้าจั่งเฉียนอันเป็นลูกสาวของฮ่องเต้เซี่ยวจง และพี่สาวต่างมารดาขององค์หญิงหย่งอันมารดาของเจียงเซี่ยน มารดาเป็นนางในธรรมดา บังเอิญถูกฮ่องเต้เซี่ยวจงหลับนอนด้วย หลังจากคลอดลูกสาวจึงถูกแต่งตั้งเป็นกุ้ยเหริน[1] องค์หญิงต้าจั่งเฉียนอันเป็นป้าของจ้าวอี้
นางแต่งงานกับผู้ช่วยคนหนึ่งที่สืบทอดบรรดาศักดิ์ระดับสี่ที่ธรรมดามากในเมืองหลวง มีลูกชายหนึ่งคนลูกสาวหนึ่งคน ทั้งสองคนต่างเป็นคนซื่อสัตย์และพูดไม่เก่ง ตอนที่เฉาไทเฮาอยู่ดูถูกนางมาก ดังนั้นงานเลี้ยงในวังจึงไม่ค่อยได้เชิญนางนัก และนางก็รู้เช่นกันว่าตนเองไม่เป็นที่โปรดปราน นานๆ ไป ในวังก็เหมือนลืมไปแล้วว่ามีนางอยู่
พอไทฮองไทเฮาเอ่ยเช่นนี้ จ้าวอี้ถึงนึกขึ้นได้
เขารู้สึกว่าความคิดนี้ดีทันที
องค์หญิงต้าจั่งเฉียนอันคุมงานเลี้ยงรวมตัวทุกคนในครอบครัววันส่งท้ายปีเก่า งั้นเขาจะสั่งอะไรก็ได้ไม่ใช่หรือ?
จ้าวอี้มองไทฮองไทเฮาด้วยสายตาอ่อนโยนมากขึ้น เขาคิดแล้วก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าว่าตอนที่ชิงฮุ่ยแต่งงาน ข้ามอบที่ดินแป
