นอยากเป็นแบบฮั่วกวงและอีอิ่น แล้วฝ่าบาทก็ไม่ใช่อ๋องชางอี้และไท่เจี่ยเช่นกัน! ฝ่าบาทเป็นผู้ที่ไทเฮาอบรมสั่งสอนมาด้วยพระองค์เอง ฝ่าบาทเป็นคนอย่างไร ไทเฮายังไม่ทราบหรือ? แม้แต่คนที่หัวโบราณอย่างอาจารย์สงก็ชื่นชมฝ่าบาทมากเช่นกัน มักจะชมว่าฝ่าบาทกตัญญูและรู้ความ คนที่เป็นขุนนางอย่างพวกเราทุกครั้งที่ได้ยินก็ปลื้มใจกันมาก ยิ่งกว่านั้นท่านอ๋องเจี่ยนเป็นหนึ่งในขุนนางที่ช่วยฝ่าบาทพระองค์ก่อนบริหารราชการแผ่นดินและฝากฝังให้ดูแลองค์ชายก่อนจะสวรรคต หากไม่ใช่ว่าวางใจในตัวไทเฮา หลายปีนี้ท่านอ๋องเจี่ยนก็คงจะไม่เก็บตัวอยู่แต่ในจวนแล้วเช่นกัน!” เขาพูดไปก็มองจ้าวอี้ครั้งหนึ่ง
จ้าวอี้ถึงได้สติกลับมา ทว่าการหยุดชะงักเมื่อครู่นั้นยังคงทำให้เขาแลดูท่าทางไม่ค่อยสุภาพนัก เขาขาดความมั่นใจเล็กน้อย และรีบเอ่ยว่า “เสด็จแม่ อย่าว่าท่านปู่แบบนี้เลย! เสด็จแม่ก็มักจะตรัสไม่ใช่หรือว่า ตอนนั้นหากไม่ใช่ท่านปู่ก็ไม่มีพวกเราแม่ลูกในวันนี้เช่นกัน ทำไมเสด็จแม่ถึงตรัสออกมาแบบนี้อีก นี่จะไม่ทำให้ท่านปู่ได้ยินแล้วรู้สึกเสียใจหรือ?”
เฉาไทเฮาปรายตาไปมองจ้าวอี้ครั้งหนึ่งอย่างดูถูก
สมกับเป็นเผ่าพันธุ์ของตระกูลจ้าวจริงๆ โง่จนคนสอนเสื่อมเสียไปด้วย!
นี่ยังไม่ได้ว่าราชการด้วยตนเอง ก็ถูกคนจับอยู่ในมือเหมือนหุ่นเชิดแล้ว
นางไม่อยากสนใจจ้าวอี้อีกด้วยซ้ำ ถึงอย่างไรเวลานี้เขาก็เป็นผู้ปกครองแคว้นและตัดสินใจไม่ได้แล้ว หากพวกเจียงเจิ้นหยวน อ
