๋องเจี่ยน และวังจี่เต้าอยากให้เขาฆ่านาง ถึงแม้ในใจเขาจะไม่เต็มใจก็เกรงว่าจะถูกเกลี้ยกล่อมอยู่ดี ดังนั้นแทนที่นางจะเสียเวลาพูดอยู่ที่นี่ สู้คุยกับคนที่สามารถตัดสินใจได้ดีกว่า
“เจียงเจิ้นหยวนล่ะ?” เฉาไทเฮาเอ่ย “ข้ามีเรื่องจะคุยกับเขา”
บัณฑิตเจอนักรบ มีเหตุผลก็ใช้ไม่ได้
ในช่วงเวลาสำคัญ ใครกุมอำนาจทางการทหารอยู่ในมือ คนนั้นก็ยังมีสิทธิพูดอยู่ดี
เจียงเจิ้นหยวนต่างหากที่จะเป็นคนที่ตัดสินความเป็นความตายของนางได้
เฉาไทเฮารู้ดี
นางฉวยโอกาสนี้เอ่ยถึงเจียงเจิ้นหยวนขึ้นมาทำให้อีกฝ่ายตกที่นั่งลำบากได้พอดี
ทำร้ายนางถึงขั้นนี้ เขาก็เลิกคิดที่จะปลีกตัวออกไปอย่างสบายใจได้เลย
คนที่อยู่ในห้องนั้น จ้าวอี้กับไช่ติ้งจงที่ไม่เข้าใจความหมายของเฉาไทเฮาตอบอย่างโง่ๆ ว่า “เจิ้นกั๋วกงมีธุระ” ส่วนอ๋องเจี่ยน วังจี่เต้า และซูเพ่ยเหวินที่เข้าใจความหมายของเฉาไทเฮาต่างรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก พวกเขาล้วนคิดว่าเฉาไทเฮาก่อเรื่องเก่งเกินไป การเก็บนางไว้เป็นหายนะครั้งใหญ่ แต่ใครจะไปบอกฮ่องเต้เรื่องฆ่านางดีล่ะ?
ทั้งสามคนต่างมองหน้ากันและกันอย่างลำบากใจ
ทว่าไช่ติ้งจงกลับรับคำสั่งจากจ้าวอี้และไปหาเจียงเจิ้นหยวนแล้ว
ในความคิดของจ้าวอี้ เจียงเจิ้นหยวนสุขุมลุ่มลึก มีสติปัญญาและแผนการมาก ทั้งยังวินิจฉัยเก่ง มีอีกฝ่ายอยู่ตรงนี้ มารดาของเขาก็เล่นลูกไม้อะไรไม่ได้
เจียงเจิ้นหยวนอยู่ด้วย เขาก็รู้สึกสบายใจเช่นกัน
ไม่นานเจียงเจิ้นหยวนก็
