ซ่งเสียนอี๋ถึงร้องไห้ออกมาอย่างแผ่วเบา แล้วคลานเข่าเข้ามากอดขาของเจียงเซี่ยนไว้ นางร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางเอ่ยเสียงเบาว่า “ท่านหญิง แม่นมฟางล่อลวงฝ่าบาทให้ทำเรื่องเลวร้ายลงไป…ท่านหญิง ฝ่าบาทถูกแม่นมฟางล่อลวงจนเสียสติไปแล้ว ทรงเชื่อฟังคำพูดของนางมากและจะฆ่าข้า…ท่านหญิง ในวังนี้มีแต่ท่านที่ช่วยข้าได้แล้ว…”
ชาติก่อนซ่งเสียนอี๋ถูกจ้าวอี้ฆ่าปิดปากจริงๆ ด้วย
เจียงเซี่ยนได้ยินแล้วรู้สึกรังเกียจ
นางตวาดเสียงเบาว่า “ไม่ต้องร้องแล้ว! เช็ดน้ำตาซะ! บอกข้ามาให้ละเอียดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
