่เชียนต้องมอบกระดิ่งคู่หนึ่งให้นางด้วย?
เจียงเซี่ยนคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ
นิ้วมือที่อยู่ในผ้าห่มค่อยๆ ลูบลายกิ่งไม้และดอกไม้ทองคำบริสุทธิ์ประดับหยกบนกำไลข้อมือ
นี่คือกำไลกลวง
เป็นของที่ไทฮองไทเฮามอบให้นางตอนนางเด็กๆ
ข้างในสามารถใส่ยาเหรินตันได้สามสิบเม็ด
ยังใส่กระดาษข้อความแผ่นเล็กๆ ได้อีกแผ่น
ป้ายคำสัตย์ของหลี่เชียนก็ถูกนางเก็บไว้ในนี้แล้ว
เจียงเซี่ยนรู้สึกว่าของชิ้นนี้สำคัญเป็นอย่างมาก ถึงอย่างไรวังฉือหนิงก็เป็นสถานที่ของท่านยายของนาง นางอยู่ที่นี่ยังไม่ได้มีอำนาจเด็ดขาดเหมือนอย่างในชาติก่อน หากถูกใครพบเข้า ไม่เพียงแต่ตระกูลหลี่ที่จะประสบเหตุหายนะ ตระกูลเจียงก็หนีไม่พ้นเช่นกัน ดังนั้นวางไว้ตรงไหน นางก็ไม่วางใจทั้งนั้น จึงใส่ติดตัวไว้ทั้งวันทั้งคืนดีกว่า
ส่วนถุงเงินทรงสี่เหลี่ยมสีน้ำเงินที่ทอและปักลายดอกบัวสีขาวนั้น…ฝีมือการปักและวัสดุที่ใช้ต่างไม่เลว ในเมื่อมอบให้นางแล้วก็เป็นของนางแล้ว ของที่หมดประโยชน์แล้วสามารถนำกลับมาใช้ได้อีกครั้ง วันไหนอยากตกรางวัลให้ใคร ก็ยังสามารถรวมไปกับของชิ้นอื่นได้
นางเก็บมันไว้ก้นหีบ
แต่ว่า…ท่านป้าสะใภ้ใหญ่เข้าวังมาทำไมกันแน่?
เจียงเซี่ยนครุ่นคิดอยู่ในใจ พลางลูบกำไลข้อมือบนมือ และค่อยๆ หลับไป
—
วันรุ่งขึ้นฮูหยินเจิ้นกั๋วกงสกุลฝางแต่งตัวตามระดับตำแหน่งของตนเองมาเข้าเฝ้าไทฮองไทเฮา
ชาติก่อนเจียงเซี่ยนไม่สนใจเรื่องพวกนี้ นางมักจะรอให้ป้าสะใภ้คารวะไทฮองไทเ
